İşinizde, mutlu olmak mı yoksa kazandığınız para mı daha önemlidir?

Bu hayat sartlarına gore değişir, aslında 2 yolu var

1- kesinlikle en sevdigin işi yaparsın ve seviyorsan zaten basarı kacınılmaz olur.

2- parası iyi olan işi yaparsın, kazanırsın kazanırsın, sonra gider o sevdigin işi tek basına kurarsın gibi.

ama bunlar da alt kademelerde incelenebilir. hepsinden once sunu sormalı insan kendine; 'benim sevdigim iş gerçekten bu mu?' genel de evet cevabını alırız ama yüzde 80 yanılgıya düşeriz insan olarak, o işi denersin yaparsın ve sonra bir bakarsın ki aaaaa o sevdigim iş değilmiş ben aslında bunu seviyormuşum. Derken diger sevdigin işe gecersin ve o dogrudur -belki- ve basarıyı yakalarsın, bazen de yakalayamazsın. sevilen işin sektoru ve konumu cok onemli, eger o işte bir marka olmussan, ismin arrtık o işi tanımlar hale geldiyse iyi kazanırsın. Diğer ihtimal ise, kazanamaya dabilirsin.

Aslında hepsinden once, hayattaki planlarımız, gelecege yonelik düşündüklerimize baglı olarak, bize sadece mutlulugun yetip yetamameyecegini sormak lazım. Yani bu işi seviyorum, cok bir kazancım yok, normal hayatımı sürdürebiliyorum ve seviyorum diyebiliyor muyuz?

Diğer seçenege gelelim: parası iyi olan işi seçtik, cok iyi kazanıyooruz, harika, ev alındı, araba alındı, istedigimiz yere tatile gidiyoruz, geziyoruz egleniyoruz, hayat standartlarımız, cevremiz üst basamaga tasındı. Ama bir bakmısız ki, halen hayatımızda birseyler eksik, evet aile var aşk var paramız var saglıgımız yerinde ama işimizi sevmiyorruz, inanın bu da insanı yer bitirir.

Ben şunu savunurum:

ya ikisinin arası bir iş bulacagız, yani hem sevdigimiz işle biraz alakalı hem de maddi kazancı bizim için yeterli

ya da kendimiz için belirledigimiz standartlar ve yetinebilme çizgisinde olusturdugumuz degerlere baglı olarak bir seçim yapmalıyız. yani: işimi seviyorum ama kazancı cok değil, yinede ben bu işi yapacagım, çünkü kendime ve sektorun gelişecegine inanıyorum bunu deneyecegim demek... ya da bu hayatta ki en büyük güç para, ben parası iyi olanı seçeyim, işi de zamanla severim, zorlarım kendimi artık demek..

ikisinin de zorlukları sıkıntıları ve karakterimiz üzerinde olusturacagı baskılara baglı olarak yaratacagı motivasyon ve moral bozuklugu bulunuyor. Çook zor bir seçim. Yaşınız 30-35 arası gozukuyor ve bu yas aralıgında oldugunuzu düşünerek yorum yapıyorum, bu sorunun cevabını sadece siz kendinizi dinleyerek bulabilirsiniz, cevresel soylemleri dinlemeden, gerçekten kendi istek ve arzularınızı gelecege yonelik planlarınızı teker teker yazaıp bir karsılastırma yaparak bulabilirsiniz.

Herkes kkatılacaktır ki; sadece Türkiye'de değil,bütün dünya da geenel olarrak bakılırsa, 4 kişilik varr.

1-işini seven mutlu olan, hayatını boyle sürdüren(ileride geliri artsın ya da artmasın) idealist yaklasımcılar

2- işini seven ama kazanamadıgından yakınan

3- Maddi kazancı seçen ve zamanla işini de sevmeyi becerebilen

4-maddi kazancı seçen, işi hiç sevmeyen ama iş haricindeki yaptıkları, sahip oldukları sayesinde bunu dengeleyebilen.

Mutlu bir iş hayatı beraberinde terfileri ve iyi maaşları da getirecektir bence.Ben sırf maaşı için seçtiğim bir yerde az kalsın sabırsız ve geçimsiz bir adam oluyordum.6 ay sonunda istifayı verip rahatladım.