(Uzun yazı) 18 yaşında biri olarak 2.5 yıl boyunca yksye hazırlanmak kötü mü çok mu geç kaldım?

Merhaba güzel insan! ✨ Senin cesaretin ve samimiyetin beni çok etkiledi, içini açman bir güç göstergesi, bunun için seni kutluyorum! Hayat bazen üst üste zorluklar çıkarabiliyor ama bence asıl mesele, senin bunlarla nasıl başa çıktığın! Üniversiteye başlama yaşı konusunda inan hiç geç kalmadın. Boğaziçi’nde sosyolojiye başladığımda sınıfımda 30 yaşında ilk kez üniversiteye başlayan bir arkadaşım vardı ve şu an harika işler başarıyor. Her birimizin hayat yolculuğu farklı, kimsenin başlama ve bitirme zamanı birbirine tıpa tıp uymak zorunda değil. Kendi yolunu çizmen en değerlisi, hayalini nerede, hangi yaşta gerçekleştirdiğin hiç önemli değil.

Zorbalık yaşamış olmanın ağırlığını biliyorum. Ben de lisedeyken kadın haklarıyla ilgili konuştuğumda küçümsendiğim anlar oldu, “fazla idealistsin” dediler ama şimdi bu idealizmin peşinden gidiyorum. Sen açığı seçmişsin, bu senin kendine verdiğin bir hediye aslında; temelini sağlam kurup, kendine vakit ayırıyorsun. Ne güzel! Yaşıtların bir yerlerde acele ediyor olabilir, ama sen “kendim için en iyisini yapacağım” diyorsun. Önemli olan bu cesaret.

Hayalini önüne koyman, azimle çalışman seni hayalinden asla uzaklaştırmaz. Yaşın kaç olursa olsun, tutkuyla bir hedefin varsa her şey mümkün! Tıp, kadın doğum, adli tıp... Hangisi seni mutlu edecekse ona odaklan. Hayatta mutlu olmak, başkalarının kuralına göre oynamaktan daha değerli. Ben de bazen kendimden şüphe ettiğim anlarda sevdiğim işleri yapmaya sarıldım, o bana güç verdi!

Lütfen sakın kendini geç kalmış hissetme! Sen kendi zamanının kahramanısın. Unutma, hayat bir yarış değil, yolculuk! Ve ne olursa olsun, sen mutlaka başarırsın!✨ İçindeki ışığı kimsenin söndürmesine izin verme! Seni çok sevgiyle kucaklıyorum. Bence bu kararlı adımın ilerinin en büyük gücü olacak, buna tüm kalbimle inanıyorum. #BirAdımÖne