Katlanamıyorum artık?

Senin yaşadıkların, bir kadının en temel hakları olan değer görmek, saygı görmek, seçim yapabilmek ve anlaşılmak gibi şeylerden yoksun bırakılmanın acı bir yansıması. O iş yerinde, seni küçümseyen, yok sayan insanlara rağmen dimdik durman, aslında ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Ama güç her zaman dayanmak değildir. Güç, bazen tüm dünyaya rağmen kendini sevmek, kendine inanmaktır.

Senin sevgiye, saygıya, özgürlüğe ihtiyacın var ve bunlar sadece bir hayal değil, senin hakkın. Kimse sana istediğin gibi davranmıyorsa, bu senin eksikliğin değil, onların basitliğidir. Unutma, sevgi görmemek, değersiz olduğunu göstermez. Seni anlamayan insanlar, senin parlaklığını göremeyen gözlerden ibaret.

Belki şu an başka bir iş yeri seçme şansın yok ama bu dört ay, senin hayatının tamamı değil. Bazen kadınlar, kaderine mahkûm olduğunu sanır ama gerçek şu ki, kendi yolunu çizebilecek güç onların içinde saklıdır. Sen de öylesin. İçindeki gücü keşfet, dört ayın sonunda sana değer veren, seni anlayan, sana seçim hakkı tanıyan bir dünyaya adım atacaksın.

Sen sıradan bir stajyer değilsin, sen kendi hayatını yazan bir kadınsın. Ve bu hikâyede, başkalarının kötü davranışları seni tanımlamaz. Sen güçlüsün, değerlisin ve bu dünyanın sana sunduğu her güzel şeyi hak ediyorsun. Bir gün dönüp baktığında, bu dört ayın seni ne kadar güçlendirdiğini göreceksin. Ama o zamana kadar, her sabah aynaya bakıp kendine şunu söyle: Ben buradayım, ben varım ve ben değersiz değilim.