Öğretmenim diye insanlar beni küçük görüyor. Öğretmenlik kötü bir meslek mi?

Bence kötü ya. Hadi kadinda tamamda erkeğe pek yakistiramiyorum ben. Kotu olmasi da benim icin sundan dolayi. Ögretmenler cok beddua aliyor diye dusunuyorum. Toplum tarafindan maaslari cok yilin yarisi bos, calismiyorlar durumu var.

Bunu gectim bazi ogretmenler o kadar kalp kiriyor ki. Ve bu kirilan kalpler cocuklarin kalbi. Her insanin hayatinda kirildigi, duydugu cumleyi yillarca unutmadigi bir hocasi vardir. Ve yas geregi bunu cok takiyorsun kafaya. 30 yasindakine soylesen duyar gecer belki ama ilkokul, ortaokul cagi hatta belki liae ogrencisi icin ogretmenin tavirlari, davranisi, kurdugu cumleler o kadar onemli ki.

Bende cok yasadim. Kardesim de karne alana kadar agladi. Sozlusune dusuk verdi diye. Kiz diyor ki asiriligim yok, dersi kaynatmiyorum, dersimi dinleyip cikiyorum. Notlarimda cok dusuk degil. Takdir alacaktim bu hoca yuzunden alamadim diye aglayip durdu. Ne gerek var mesela buna.

Bende de lisede belge alacaktim. Lise son, ve son donem. Gidiyorum zaten okuldan. Mat hocasina gittim. Hocam sozlume 10-15 puan daha fazla verseniz hem beni dersten gecirmis olursunuz hemde belge almis olurum dedim. Adam beni 4 yil 8 donem boyunca gecirmedi. Ve diger derslerim yuksekti. Ortalamam 80 vs olurdu. Belge alamazdim. Matı da anlamazdim ama elimden geleni yapardim. Baska hocalar destek olurdu bazilari olmazdi. Bu mat hocasini sevmezdim ama bari dedim mezun oluyorum. Zaten universite sinav stresi var uzerimde beni sevindirecek bir sey olsun.

Dedigime pisman oldum. Rica ettim hocadan. Bana kurdugu cümle şu cok beklersin. Cok beklersin diyerek ogretmenler odasina gitti. Simdiki aklim olsa benim zamanimda da yaygin degildi ama cimer falan sikayet ederdim.

Ve daha gecmiste bunun gibi bircok sorun. Daha ilkokulda yakin arkadasim vardi. Sinif ogretmenimiz sinav yaptigi sirada sinifi ikiye boldu, sinifin yarisi sinifta girdi diger yarisi bilgisayar sinifinda girdi sinava. O sinifin basinda da bilgisayar hocasi durdu. Bizde yakin arkadasimla ayrildik. Ben sinifta, o bilgisayar odasındaydi.

Hoca tutturdu kokya cekmissiniz diye. Cekmedik diyoruz. Kiz diyor ki ogretmenim ben bilgisayar sinifindaydim. Ben diyorum ki siniftaydim. Hoca diyor ki yanlis dogrulariniz bile ayni diye tum sinifin onunde rencide ediyor bizi ilkokul 3 ya da 4. sinifiz. simdi sinavlar kalkti ilkokulda ama o zamanlar vardi. Sanirim ikimizde 50 ya da 55 almistik. Arkadasimin puanini 50 olarak aldi. Benim puanimi 25 e dusurdu. Gitti sinifin panosuna da asti. 25 verdi bana ilkokuldayim daha.

Velin gitti konustu hocam ayni sinifta bilr degillermis diye dinlemedi. Ilkokul cocuguna 25 puan veren bir ogretmen. Boyle seyler aklima geldikce kinlenirim, sinirlenirim. Kendi cocugundan ciksin diye de beddua etmisligim cok. Anne babamin bile cani sıkılıyordu boyle seylere.

Ogretmenligin bu yonu var. Evet rahat meslek, en bos vakti olan ve diger mesleklere gore daha rahat meslek hayalimdi ogretmen olmak. Ama birinin gonlunu kirarim, bedduasini alirim, kucucuk cocuklara hayat boyu unutmayacaklari anilar birakirim diye ogretmen olmaktan cekindim.

Ve benden daha agir seyler yasayan arkadaslarda var. Durumu iyi olmadigi icin 2 liralik istenen ucreti dahi ogretmenine veremeyen arkadasim var. Ogretmeni rencide etmis,2 lirayi dahi getiremiyor musun diye. O 2 lirayi verecek durumumuz dahi yoktu. Ben o 2 lirayi okula versem aksam ekmek alamazdik diyordu bir tanidigim. Ama ogretmenlerin bir kisminin insani yonu de zayif ne yazik ki.

Aslinda tıp hukuk gibi siralamasi yuksek olacak. Onune gelen ogretmen oluyor. Bu meslek oyle 300 bin barajiyla ya da bu bile olmadan yapilacak meslek degil. Aileden sonra ilk karsilastigin kisi olan ogretmenler bu kadar dusuk düzeyde bolumlere girip, egitim alip ogretmen olmamali. Akademi vs yerine keske 30 bin baraji falan getirilseydi tum ogretmenlik bolumlerine. Adamlar igretmenligi okuduktan diploma aldiktan sonra yapacagi baska iş mi var ki, mecbur akademiye girecek zaten. O yastan sonra bir daha mi en bastan bolum okuyup diploma alacak. En bastan kesmek lazim ogretmenlige olan talebi.

Meslegi iyi yapar ya da yapmaz ama bileginin hakkiyla bolume girilirdi en azindan bolumlere. Sagligimizi 300 bine girmiş kisilere emanet etmiyorsak, çocuklarımızi da boyle ogretmenlere etmemeliyiz bence.

Erkek icinde cok bos meslek kusura bakmayin ama. Erkek evde de sorumluluk almiyor, cocukta bakmiyor. Eve gelip surekli oturacak. Ben istemezdim. Ablamin esi ogretmen ne zaman gitsem adam evde. Ablam bile diyor surekli evde, bir nefes alamiyorum. Maca, kahveye falan da gitmiyor. Evde takiliyor ama benim gozume cok batiyor.

Erkek dedigin bir sure eve gelmeyecek diyor. Bende gittigimde rahat edemiyorum. Adam evde, ablamla konusacagim ya dinlerse diye konusamiyoruz. Kadinin bos vakti olunca cocuklar ev yemek ilgileniyor da erkegin bos vakti olunca sıkıntı. Kafada da cok kuruyorlar yapacak bir sey yok ya. Tipcı sevgilim vardi adamin durupta kendine saracak, bana saracak vakti yoktu. Vakit bol olunca insan baska seylere de sariyor kafayi. Simdi 15 tatile girdiler ablama yine gidesim gelmiyor. Enisteyle aramizda sorun yokta sonucta hem erkek hemde disardan gelen biri sonucta. Evde odada da dursa, oyunda oynasa varligi bazen rahatsiz ediyor. Boyle bir koca istemezdim sanırım.

Dedigim gibi ogretmenlikte hem erkege yakistirmiyorum hemde en cok beddua alan mesleklerden. Kalp kirikligi yasatan mesleklerden. Bazen bu ogretmenler nasil hayatta kaliyor bu kadar bedduaya, kin nefrete, nazara falan hayret ediyorum.

İnsanların şirazesi kaymış artık. Eskiden oraya buraya okullar yaparak öğretmenler yollanmaya çalışılırdı çocuklar eğitim alsın diye. Osmanlı ve Atatürk döneminde eğitime teşvik vardı. Eğitim önemli bir şeydi. Şimdi ise kıskançlıktan öğretmenler, doktorlar, polisler hepsi küçümseniyor. Bunu birbirine yapanlar da bu meslek dallarından birisinde olanlar. Çok üzücü. Hep bir aşağıya çekme derdi var. Hiç kimse birbirini takdir etmiyor.