ÜNİVERSİTEYE GELEN KAFAMI BEN NE YAPAYIM?

2. senem, nefes alamıyorum ruhum sancıyor. Millet üni hayatı yaşarken ben yurttan okula, okuldan yurda. Depresyona girmiş gibi hissediyorum, her gün ağlıyorum asla ders çalışmıyorum. Aileme mutluyum rolü yapıyorum. Okuldan, şehirden, insanlardan, yurttan nefret ediyorum. Hiçbir şey yok okuduğum yerde. Ben bir sene mezuna kaldım, sabah akşam köpek gibi ders çalıştım sonucu böyle olmamalıydı. Allah'a isyan etme derecesine geliyorum ama çok pişman oluyorum sonra. Koskoca bir hayal kırıklığı yaşıyorum. Birisiyle arkadaş olmak istiyorum, hep bir çıkar. Erkeklerin neredeyse hepsinin amacı kız düşürmek zaten. Ben burada nasıl 6 sene okuyacağım... Bu sene adam akıllı derslere bile gitmedim, iyice saldım. Pozitif bakmaya çalışıyorum ama yok olmuyor. Nefret ediyorum. Akıl verin bana lütfen, ailemi üzmek istemiyorum. Beni çok mutlu sanıyorlar ama asla değilim, her gece tercih listemi hazırladığım zamanı sorguluyorum neden burayı yazdım diye... Durum o kadar yani. Düşüncelerinizi bekliyorum
ÜNİVERSİTEYE GELEN KAFAMI BEN NE YAPAYIM?
Cevapla