İş yerinde günlerim kötü geçiyor istifa ediyorum kabul etmiyorlar?

sigorta yaptım sana ilk defa sigorta girişim yapıldı geçen ay. işte diyor ki bunun bi bedeli olacak tazminat ödersin, cvne kötü şeyler yazılır meb’de çalıştı bi ay sonra çıktı falan diye. öğrenciler aşırı şımarık bi de herkes haftada bir kez nöbetçi oluyor ben haftada 2 kez oluyorum enayi gibi hissediyorum. hazirana kadar dayanıcaksın benim öğretmenim yok seni sınıf öğretmeni olarak tanıttım velilere ne dicem diyor ne yapacağımı şaşırdım tek bildiğim aşırı mutsuz olduğum

gerçekten. bir de mutsuzken vakit hiç geçmiyor ilk hafta çok güzeldi su gibi geçiyordu aaa nasıl da hızlı geçiyor diyordum ama şimdi berbat bi şekilde geçmiyor asla vakit. istifa edeyim tekrar konuşayım dimi çünkü ben böyle aşırı mutsuzum içimde hep bir ağrı hakim

doğru söylüyorsun. ben kendimi çocuklar açısından çok geliştirdim çocuk gelişimi mezunuyum okul öncesi okullarında 3. yılıma girdim çalışıyorum ama bakıyorum ki hiç sevemiyorum sadece rol yapıyorum. örneğin video çekiyoruz velilere atmak için galerimden hemen siliyorum onları asla görmek istemiyorum nefret ediyorum resmen. kendimi iyi yetiştiremedim bu işten çıktıktan sonra ne yapıcam o da ayrı bir terane of

hiçbir şey sevmiyorum hiçbir şey hoşuma gitmiyor şu an. çocukları severim zannediyordum meğer sese tahammül edemiyormuşum ben ne çocuk sevmesi ya. ben açık açık dedim ki kendimi üzmeyi sevmiyorum mutsuz olmayı sevmiyorum çıkmak istiyorum. burdaki çocukların hakkına girmeyi göze alıyorsun yani kendi mutluluğun için falan diyor işlerin rast gitmez haklarına girersen diyor. diyor da diyor abi ya beni konuşturmuyor zaten hep kendi haklı

ya o kadar korkuyorum ki günün birinde çocuğum olur da onu da sevmezsem diye. düşündükçe düşünüyorum bir şeyleri o kadar mutsuzum ki. bu hafta cuma günü yine konuşacağım sanırım ben yapamıyorum çok mutsuzum kendime gelemiyorum dicem ama ondan sonra evde boş boş oturmak da istemiyorum bir iş bulmam lazım ama ne işi? ben çocuk gelişimi olarak ilerledim şimdi işsiz kaldım para biriktirmeyi düşünüyordum aileme de yük olmak istemiyorum işler iyice karışacak. neyse ki ailem çık diyor mutsuzluğuma onlar da dayanamıyor. istifa ederken kullanmamı önerdiğin bir cümle var mı daha ikna edici olabilecek? ben ilk konuşmamda gayet de açık açık belirttim kendimi araya ne bi bahane ne bi yalan atmadım ama istifa edemedim

kurum sahibi tanıdık biri bu yüzden bu tarz bir şey diyemem sanırım ama kendimin psikolojik rahatsızlığımdan söz edicem. mutsuzluğumdan bahsedicem

1.5 ay oldu insanlar trip atıyorlar bana sanki ben naz çekme makinesiyim. maaşı da berbat yarım asgari veriyor çıkmak istiyorum çıkamıyorum

2 ay sonra alışıcaksın diyor ama ben çocuk görmeye bile tahammül edemiyorum şu anda. güzel bir dille istifa edicem gerçekten bir de erkek arkadaşımla da aram bozuk x2 dertleniyorum okulda hiç mutlu değilim o etkiliyor seni okul bahane falan diyor bana. inşallah çıkabilirim gerçekten istemiyorum çocuklu işlere tövbe ettim

ay yok istifa edicem ya oradaki müdire diyor erkek arkadaşınla aran bozuk olduğu için mutsuzsun iş seni etkilemiyor gayet güzel beceriyorsun okul işini diyor. yav he he ya offff ne yapacağım bilmiyorum

anaokulu öğretmenliği

evet

yarım asgari veriyor bana üstelik 2 yıllık geçmişim var referans da hazır ama köleyi buldu yarım asgariye çalıştırcak

bastım kabul etmedi öğretmensiz kalırmış hazirana kadar dayanmam lazımmış

yine kalktım gidiyorum ağlamak istiyorum sadece

ama istifamı kabul etmiyor hazirana kadar dayanıcaksın diyor kim dayansın hazirana kadar ya