23 yaşındayım, hayata çok mu geç kaldım?

Sen öyle san...

bence öyle düşünmeyin ya

biraz uzun yazıyorum okur musunuz bilmem ama ben 19 yasındayım abim 34 yasında ve hala bizimle yasıyor aile evinde sizin gibi oda takıyor kafasına bazen ama emin olun bu devirde bu iğrençliğin içinde evlenmektense bekar kalmak daha iyi bu konuyu takmayın kafanıza yani insanlar geçim derdinden mutlu bile değiller öyle olucağınıza bekar kalın benim abiminde görüştüğü bile olmaz bizimle gezer yani yalnız değilsiniz sizin gibi çok insan var sonucta ailenizin evi yük bile hissetmeyin kendinizi evlenmek zorunda değilsiniz asosyalliğe gelirsek de iş bakın çıkın gezin dolaşın tek bile olsanız dolasın hayattan zevk almaya calısın 35 yaş cidden büyük bir yas değil yaslılar bile gezip dolasıyoken kendinizi üzmeyin ☺️

Bence bu sorunun üstüne giderek çözebilirsiniz dediğim gibi mesela yarın dışarı çıkın illa tanıdığınız vardır olmasa bile benimde çok arkadaşım yok kendim çıkarım arada sahile gidin mesela oturun hava alın kendinize öyle yapmayın daha kötü durumda da olabilirdiniz aileniz var en azından hayatınızda onlarla çıkın gezin üstüne gitmeden bu sorunun çözemezsiniz asosyallik böyle bir sey üstüne gidin bu durumun ben sizden küçüğüm ama anlayabiliyorum sizi abimde böyle ama yine geziyor az da olsa siz daha çok kafanıza takmıssınız hayatı böyle zindan etmeyin

umarım bu sorunu en kısa sürede çözersiniz bence derdinizi anlatabilceğiniz psikolog da sizin için iyi olabilir sizi dinler tavsiyeler verir ve insanlardan utanıyorum demissiniz ya o psikologa kac tane öyle hasta geliyordur yalnız da hissetmessiniz bi düsünün derim insallah cozebilirsiniz

Biraz daha açık konuşur musun

İstanbul dışı, bir iki sene önce baska bi yere taşındık temelli, zaten o yüzden en çok böyle oldum, arkadaslarım falan hiç yok sosyalliğim sıfır