Arkadaşlar kazandıgım bolume hayatımı adamam ve tytye gırsem bıdaha yapamayacak olmam slk oldugumu mu gosterir?

Haklısınnama normal bır hayat sürmek ıcın meslegım olmalı dımı sımdı ben meslek Yüksekokulu'nda okudum üniversiteyı unıden de mezun oldum bıttı şuanda ama benden bısı olmayacağını bıldıgım ıcın bu hafızayla meslek sahıbı bıle olamam ışımı bıle ezberleyemem kı onu bıldıgım ıcın normal hayat bıle yaşayamam belkı de. Hayatımı adadıgım şeyi yapamayacak olmak üzüyo. Çünkü calısmak bıle istemiyorum hayatta aslında. Bukadar okul okudum ama slk olduğumu ogrendım sadce. Yaşım 21 gencım evet ama hayatın mücadele olduğunu bılmek bıle benı üşengeç yapıyo özellikle benım çok savaşmam gerekiyor yanlıs anlama beynımde bıldgım bır sorun yok ama IQ'um çok düşük olabılır... Başarılı olma zorunluluğu var aslında meslegım olmazsa nası yasıcam. okadar okudum boşa mı gitçek. Yanı bir hıc uğruna yasıyorum 21 yıldır :/ iyi şeylerden hıc haberım yok mücadele ile geçti en sonda da karamsarlığa düştüm akıllanınca zaten akıllı insanların sorunu bu degıl mıdır hayatta çabalarsın sonra fark edersin kı hayat çok saçma aslında her sabah kalk ise gıt ben bunun ıcın mı okumuşum? Bı sekılde oyalandım beynım gelısıyor dıye falan okulun ömrümüzü yediğini dusunenlerı gördüm ama anlamıyordum ya da kulak asmıyordum. Ama cıdden ben de kendımı kandırmanın sonuna geldim kendımı tanıdım ve akıllandım, ben sabahları kalkmaya bıle zorlanan biriyim felsefık biriyim bı de her sabah sırf yemek alabılmek gecınebılmek ıcın ise gıdıp gelıp bı de iş hayatını mı öğrencem? Okulda ezıldgıım yetmedi bı de hayatımın mobbıng yeme kısmı mı var? Hayat çooook zor.

Evet kesinlikle bız kadınların özgürlesme adına ilk adımları maalesef modern kolelıge gırıs yaparak oldu. Bu bıle tam özgürlük değil aslında. onceden kadını çalştırmayıp kucagına bebek verıp besle dıye hakaret eden sıstem şuanda da (bu olayların uzerıne) bu olaylaeın üzerine olması önemli olan, bu olayların uzerıne hala ezılıyor işçi olarak ama. Yanı aslında evlenemem de hem bkıre degılım aılem muhafazakar buldukları da muhafazakar olur ben de bırını bulamam okadar okudum benden beklentileri önce calısmam ama ben calısmak istemiyorum bunu söylesem rezıl olurum bıterım. Bırını bulup getırmeye de utanırım ayrıca dıger sebep de erkeklerı de sevmiyorum. Yanı erkekler çok eslı canlılar ben nesını seveyım ya bırcok sebebım var isterdim kı tek yasayayım ama o da olmayacak o da olmayacak hiçbiri olmayacak benım hayatım bıttı şuanda ozaman. Aılem bıkac aya iş bul demeye başlar ne olduğum ortaya çıkacak. Buraya kadarmıs benden beklentılerı var normalde ben beklentileri olmasını istemiyorum benden. Benden bısı olmayacağını ogreneeceklerı gün de yakın. Bır hıc uğruna okudum. En sonunda slk ol dugum ortaya cıkacak bunca yıl sadece beklenenı yaptım. Sussunlar dıye okudum. Şuanda en fazla 6 ay susarlar. Ben bu 6 ay ıcın mı çalıştm 21 yıldır? Ustelık okurken hayatımı yasayamadım bıle.

İntihar edenleri anlıyorum artık ya. Erkeklere de yazık ki sevmiyorum evet ama onlara da yazık ne bıcım dünya bu. Ben de basarılarından mutlu olarak kendını kandıran bırıydım. Okul basarısı ne ya çok saçma. Sonuç olarak iş başvuru bıle yapamayacak bırıyım ayrıca ise gırıp bana öğretmelerını istemiyorum insan yüzü görmek istemiyorum mobıng istemiyorum özele gırmek istemiyorum kpss de calısmadım atanamıcam her seyı unuttum sıfırdsn başlamam lazım ama hevesım yok çünkü hayatı ogrendım tekrar baslarım calsıırm istesem yaparım kpss 2 yılda ama bu senaryoda 2 yıl boyunca özelde sürünürken kpss çalısıyor olmam gerekecek, ve üstelik atansam bıle en temelınde ise sabah kalkıp gıtmek istemeyen bırıyım ne ıcın KPSS'ye calısayım? Bır mantık bıle bulamıyorum. Bu güne kadar sorgulamadan sadece beynimı gelıstırmek ıcın okudum. Ama akıllı olmanın sonu karamsarlıkmış. Daha ne kadar gelişebılırım kı? Yasama sebebı mı bulacagım bunca kötülük ıcınde?

Aslında tam babamın istediği gıbı oldum hayatta istediği not sınırının altına dusmedım, istediği unı bölümüne de gittim ama o istediği ıcın degıl tam puanım ona tutmuştu o geldı o da onun istediği gıbı olmuş oldu yanı. Bütün bunlara rağmen hala ben bısı bilmiyorum gibi hissettırıyor çok kaba ve daha hıc bır sey yapmadığımı emek vermediğimi düşünüyor. Hayatını adayan birini kimse anlamıyor herkes herkesi akıllı sanıyor. Babam benı hem akıllı sanıyor hem de slk olduğumu içten içe biliyor sankı hanı aslnda benım korktuğum şey istedikleri gibı olamamak ya hanı beklentiler falan da yukseldı beklentıyı bırak unı bıtti baya ilerledim bu mesleği yapacakmıs gibi sanki artık kaçış da yok, ıstedıklerı gibı olamamaktan korkuyorm ya hanı ama babamın benı slk olduğumu bildiğini de düşünüyorum acaba korkmadan calısmak istemiyorum desem mı zaten bılıyolar ya hanı. Zaten bu hayatta akıllıya yazık oluyo akıllı olmayana yazık olmuyo yapamazdı zaten denılıo gecılıyo. Bu sebeple ssoylesm mı acaba dıye de düşünüyorum. Ama diyemiyorum işte diyemiyorum fıkrım bu olsa da bugüne kadar yasadıgım hayat akıllı bırıymıs gibi yaşamak oldu okulda dereceler falan gerçekten sadece genclıgın verdıgı akılla basardım onları. Aklım bıttı hafızası olmayan biri nekadar şey öğrense boşuna degıl mıdır? Ben bunu fark ettım kendımı tanıdım. Ama diyemiyorum işte ne evlenmek istediğimı dıyebılıyorum ne calismak istemediğimi

Baba bızım ıcın 46 yıldır yanı çocukluğundan berı çalışıyo sanayılerde 12 saat çalışıyodu. Ben çocuğu ise böyle bırıyım :( napcam bilmiyorum rahat gunlerım sona erıyo. Biliyorm en önemli şey saglık falan ama ben hem intihar düşünen bırıyım hem de aılemın gözünde düşmekten korkan bırıyım, hem de bı yandan benden beklentısı olunmayan bır yere gidebilsem orada ölene kadar yaşamak isteyen bırıyım. Napcam bilmiyorum

Evet savaşa göre daha kolay. Sadece babam bu durumu anlamayacak bırısı bence yanı bunları ona desem ne olacak ki gözünden düşücem sadece şuanda bıle slkmısım gibı davranıyor okadar başarıma rağmen. İlerde neler olur bilmiyorum. Okulu sana vurmadan bıtır demıstı. Bıtırdım ee vurmayacak mı şimdi? Belkı başka bır konu ıcın yıne vurmadan yap dıyecek. Böyle hayat mı olur. Zten evden kacmıstım ben. Gerı dondum. Ama sonumu düşünemiyorum. Peki ne olabilir bana bır akıl yürütebilir mısı benım aklıma bır sey gelmiyor. Yanı zaten akıllıyım da benden istenen bu meslekteki işlerı staj boyunca gördüm kı yapamam bence stajda öğrenemedıgım seylerı atanınca calısanlardan öğrenme fıkrı korkunç geliyor. Ve çok fazla ezberlenecek sey var işte normal bır çalışan olmam ıcın akıllı bırı olmam lazım. Benden istenenler konusunda akıllı değilim sadece , bu konu dısında arastıran okuyan ıdeallerı olan ıyı kalplı bırıyım hayatı da sevıyorum ama çok korkuyorum her şeyden. kendıme Yüklenerek gectım okulu zaten hep her sınavdan 0 alacağımı düşünecek kadar tahmın yeteneğim yoktu ve karamsar bırıydım.

Yenı yenı kendimden emın bırısı olmaya basladım. Şuanda da geleceğimi tahmın edemiyorum kendım tahmın etmem lazım aslında ama yapamıyorum. Sence nolur bana. Ya bızım evde ıletısımsızlık var babama hıc derdimi soylemedım bugüne kadar ıletısım 0 bende. O her şeye hemen sınır oluyor sevmiyorum ya. Babam bıze güvenme kendını kurtar dıyo anlasamıyolar zaten annemle. Fakırız de zaten. Annem çok cahıl hıcbısı anlamıyo. Abım var ama o da babamın kafasında hayatta hep calıscan emeklı olunca bıle calıscan dıye ogut verıyıor ben nasıl böyle düşünen bırıne calısmayı mantıklı bulmuyorum dıyeyım? Yanı kolay defıl işte muhafazakarı dınden cıktıgım ıcın ıstemıyo degılım kı o benı istemez o yüzden. Anlar zaten yaptığımı. Böyle de saçma bı dünya işte. Ben o naptı asla bılemıcem kan mı gelıyo ondan hyr kandırabılır benı tüm erkekler sahte bır samimiyet... Kandırmadıgını asla bılemem... Bı de yasım küçük derler kesın ya ve doğuda da degılız asla evlendırmezler bu yaşta.

Tamam düşünce tarzını sevdim zaten