Meslek neden karakterin önüne geçiyor?

Öğretmenim, daha önce karakterli diye okumamış, işsiz biriyle sevgili oldum. Üniversite okutmaya çalıştım okumadı iş bul dedim bulmadı yattı durdu ben bakıyordum resmen. Sonra içkiler çıktı ortaya sigarası zaten eksik olmazdı bana küfür edip şiddete yönelmeye başladı üstüne aldattı direkt tekmeyi vurdum. Zaten ailem de istemedi. Meslek önemli onu anladım insanın mesleği onun kültür seviyesini de gösterir karakterini de gösterir. Tabi ki demiyorum ki sokaktaki temizlik işçimiz kötüdür doktorlar çok iyidir. Ama önemlidir. En azından herkes dengiyle olmalı. Hem sohbetiniz bile farklı oluyor. Şimdi 4 yıldır ilişkim var ilk tanıştığımızda ikimiz de atanamamış öğretmendik aslında özelde çalışıyorduk. İşsiz okumamış evde yatan adam para yokken evlenmeye çalışırken bu adam onu göze almadı mesela. Ben özeldeki maaşımla, düzensiz işimle evlenemem bir şey olursa vebalini nasıl alırım dedi o kadar bilinçliydi. Yani taşıyamayacağı yükün altına girmedi. Ben yine statüye bakmadım ama bu adamın bir şeyler için çabalayacağını olgun olduğunu gördüm. Ben atandım. O da öğretmen olamadı ama polis oldu. Şimdi birlikte evimizi diziyoruz çok şükür. Demek istediğim şu aslında ikisi de önemli meslek de karakter de birbirinden ayrılamaz. Herkes dengiyle olmalı. Bir de evlenince baba evindeki hayat standardının altına düşmek istemez çoğu kişi. Ben mesela o hayatıma devam ediyor olacağım memur çocuğuydum hatta bir tık daha iyi de olabilir çünkü çift maaş. Ama ailesinde çok yoklukla büyüyen biri de gidip doktor olsun deyip lüks bşr hayat aramaz. Öyle arkadaşlarım da oldu okumadı, çalışmadı evlendi eşleri de kendileri gibidir. Ama her şeyleri var karakter sevgi saygı varsa yürüyor. Erkek sorumluluğunu bilmeli bazı erkekler çok sorumsuz yoksa ülkede asgari ücretle mis gibi yuva kuruyor insanlar ya.

Ama bu dönemde yalnızca mesleğe bakan da yok mudur dersen var tabii ki. İnsanlar rahat yaşamak istiyor. Mantık evliliği de arttı.

Objektif yorum yaptığımı düşünüyorum, sadece kendimden de örnek vermek istedim. Elbette herkes işini severek yapmıyor o konuda haklısınız. Ama toplumda statü diye bir şey var. Direkt sorarlar ne okudun, çalışıyor musun, atandın mı.. Normal konuşan insan mesleği duyunca saygıya geçiyor mesela. Maaşdan ziyade statü önemli. Maaşa baksan ticaretle uğraşan, esnaf olan, sanayide çalışan daha çok kazanıyor. Denklik derken her konuda bahsediyorum. Erkekler kendinden daha üst kulvarda bir kadını kaldıramaz. Kadın daha üst düzeyde eğitim almışsa, maaşı daha fazlaysa bile kompleks yapar. Ama artık eğitimli, iyi mevkide olan insanlar okumamış, çalışmayan bayan da istemiyor artık bence. Bir adım arkamda olsun ama o da yüksekte olsun istiyor. Denklik dediğim de tam olarak bu, anlaşmak açısından da önemli. Okumuş insanlar kendini daha geliştirmiş oluyor muhabbet bile daha ayrı oluyor. Bu da çiftleri daha mutlu ediyor zaten. Çevreye baksanız da mesela hep klasikleşmiş çiftler vardır. Öğretmen-polis/asker, doktor-hemşire, mühendis-mimar vs çünkü yolları bir yerde kesişir ve ortak yönleri de çok çıkar. Mesela uzman çavuşla evlenen bir arkadaşım vardı hemşire. Gayet güzel maaş alır uzmanlar. Ama statü olarak askeriyenin en aşağısıdır. Konuşurken utanırdı eşinin işini söylemeye astsubay olacak falan derdi. Kadınlar da takıyor. Veya ben bir doktorun gidip hastanedeki temizlik görevlisiyle evlendiğini görmedim. Herkes dengiyle işte. Ben de gidip bir iş adamıyla evlenmeyi beklemezdim. 😃 Tabii Denklik bununla kalmıyor bu sadece sosyoekonomik konum. Din birliği de önemli. Hatta memleket bile önemli. İzmirli biriyle Urfalı birinin kafa yapıları çok farklı, kültürleri çok farklı. Zorlanırlar.