Çalıştığınız işte mutlu musunuz?

Ben ilk tibbi sekreterlik okudum. Bu 32 bin atamaya da yetistim. Ama en bastan beri saglik alaninin bana gore olmadigini dusunuyordum. Öncesinde ozel hastane de calistim ve gercekten bana gore degilmis. Hastanedeki hiyerarsi cok degisik geldi bana. Ve bunun devlette daha sıkıntı oldugunu dusundum. Özelde kimsenin garantisi olmadigi icin bir tik daha saygi vardi sanki ama devlette diger saglik personelleri dahil sıkıntı oldugunu cok duydum.

Tibbi sekreterligi okurken bir baska önlisans daha bitirmistim ve ucretli ogretmenlik yaptim o sira.(muhasebe alaninda ders verdim) Ve zaten kucuklugumden beri hayalim olan seydi ogretmenlik. Cok icime sindi, cok sevdim bu meslegi. Hayalimden cok daha oteydi. Sonra ogretmenlik icin cabalamaya basladim.

Sonra hayalim ogretmenlikti onun icin okuyorum simdi. Tibbi sekreter atamasi ayagima kadar geldi kpssden 76 puanim var. Bana yaz dediler, elinde paran olsun, yine okursun dediler yazmadim.

Pisman misin derseniz bir tık ama yapamayacagim bir sektor oldugunu biliyorum. Yapsam sadece para icin yapacak ve mutsuz olacaktim. Bir tik pisman olmam da parasizlik gercekten kotu. Ekonomik ozgurluk ozellikle bir kiz icin cok onemliymis onu anladim.

Istedigin seyleri babanda olsa hesap vermek zorluyor ve babamda bana bir nebze ceza veriyor. Bir seyler almak istiyorum yazip atansaydin kendi paranla alirdin, bu benim param izin vermiyorum diyor son zamanlarda. Bu konuda son aylarda baya canimi sıkıyor. O yuzden pismanim yoksa mutsuz olacagim bir işte omur boyu calismanin cok zor olacagini biliyorum bu acidan pisman degilim.

Bir atama daha gelecek yakin zamanda saglik bakanligi icin. Tibbi sekreterligi bu sefer elimin tersiyle itebilir miyim bilmiyorum ya da bu sefer tercih etsem gelir mi bilmiyorum.

Inanilmaz buyuk bir atamaydi gecen ki. Ve artik tikanma durumuna girecek bu bolum. Ama kendi param olsun da doya doya harcasam, istedigim seyleri alabilsem cok diyorum şu siralar. Yazar miyim bilmiyorum bu atamada.

Hastane de olmak, o havanin icinde olmak, nobetlerinin uzunlugu, sadece 20 gunluk izni (ki bunu bile zor alabiliyorsun), hastanedeki hastalarin acimasiz yorucu tavırları, hastanedeki hiyerarji. Birilerinin ustunluk taslamasi falan.

Meslegi kucuk gorenler de cabasi, hastane gibi bir yerde olumlu bir tane insan bulamazsiniz. Herkesin derdi var, sıkıntısı var, care aramaya gelmis. Bunun psikolojisi icinde olan insanlarla bir arada olmakta cok zor. Yani sıkıntılı geliyor bana bilmiyorum. Ama asil istedigim elbette ogretmenlik. Zor atansa da asil istedigim meslek bu. Hangisi nasip olur bilmiyorum.