Varlıklı ailelerin çocukları hangi meslekleri tercih eder?

Neroloji dalinda veya arastirma kolumunde calismak bir doktoru pekte yormaz bence.

Doktor olma süreci başlı başına yorucu nörolog olana kadar 13 yılını veriyor ondan öncesinde de başarılı bir öğrenci olmak zorunda sonrası da rahat değil nörolojinin yoğun bakımı ve inme gibi devasa bir acili var. Türkiye'de üniversite hastanelerinde çalışanların bile ciddi bir iş yükü oluyor çünkü hastalar doğrudan üniversite hastanesine başvurabiliyor, çoğu şehirde üniversite hastaneleri devlet hastanesinin yükünü paylaşıyor. Ben hocayım araştırma yapayım nöbetim olmasın fazla hasta bakmayayım gibi bir şey sadece proflar için olabiliyor onu olana kadar da yılların geçiyor. Nörolojiye ciddi ilgisi olan biri varsa da biyoloji okuyup üstüne doktora yapar, ne tıp kazanmakla ne asistanlıkta sürünmekle ne de hastanede çalışmakla uğraşmaz. Ben olsam asla uğraşmazdım, şimdi bile bazen dayanacak gücüm kalmamış gibi hissediyorum ve ben bölümümü cidden seven biriyim. Kaç gündür sabah 8'de gidip 6'da çıkıyorum üstüne de ders çalışmam gerekiyor. Ben daha intern bile değilim onların durumu daha vahim köle gibi ordan oraya koşturuyorlar ama yapmak zorunda bırakıldıkları şeyin doktorlukla alakası yok. Asistanlık desen 7/24 hastanedeler, hayatları yok bir de 25-26 yaşında insanlar ilkokul çocuğu gibi azar işitiyorlar. Zorunlu hizmet belasına değinmedim bile şansına neresi çıkarsa paşa paşa gidip orada yaşayacaksın yoksa diplomanı vermiyorlar. Tıp cidden sıkıntılı bir bölüm hayatın sınavlarla geçiyor, bir yere gelene kadar yapılan mobbingin haddi hesabı yok zaten o yüzden en çok intihar edilen meslek de tıp.

Haklisin cok dogru soyluyorsun.