Öğrenci olmaktan çıkıp iş hayatına girmek istemiyorum :( hiç sosyal deilim ya. ama son 7 ayım kaldı mezun olmaya bn cv hazırlama?

Ailesel durumları takıyorum kafama keşke ailemden birisi sen gibi olsaydı ama baskı var sana vurmadan okulu bitir bile deniyor :( ama keşke kızm bitiremesen de sorun değil halledemediğin sosyal sorunlar olursa söyle diyen yok mezun bile olamam ben staj işlemlerini ben hariç herkes yaptı ben yapmadım diyince şok oluyolar çok yalnızım hiçbişi yapmayı bilmiyorum insanlardan çok korkuyorum. Kağıt nerden alcaz hangi kagıdu Nezmn nereye vercez falan bölüm hocamız da sinirli soramam korkuyorum arkadaşm da yok kimseyi rahatsız etmek istemiyorum çok yardım etmiyolar zaten hem kimseye yapamayan biri gibi gözükmek istemiyorum ssormaktansa ölürüm daha iyi diye düşünüyorum nefret ediyorum herkesten ya

Bilmiyorum

Olabilir zor

:( yani sabah kalkmak bile yorucu ki işi sosyal ortamı sevmememi boş ver yorucu hiç moralim yok okula dinlemeye gidiyoruz daha kolay oturuyorz ama stajja gitmek çalışmak resmen ya ben insan yüzü görmek istemiyorum :(çok ciddiyim bn sorunlarımdan kaçmak için evden bile kaçmıştım döndim geri. şu an 7 ay kaldı mezuniyete beceriksiz biri olduğumu herkes görcek ilk Mobbinglerim arkadaşlarım tarafından basladı bile ben ezilmekten de bıktım bana göre değil yaşamak. 7 ay sonra naparım bilmiyorum :( ama sabah kalkıp staj rotasyonuma gitmeyi düşünmüyorum dişarda gezcem ya vallahi gitmicem mesele iş olunca insan görmek olunca gitmek istemiyorum hep böyleyim bu ataklar bitmiyo hayatta. Ama tek bi ilaç kullanmak bile istemiyorum. Yarın staj var mesela. Gitmek yerine çıkıp dısarda gezmeyi düşünüyorum param da yok 8 saat sıkılcam biliyorum ama napim kendime gelmem lazım bi şekilde kimsem de yok ama bilmiyorum bari param olsaydı da dışarda yemek felan yeseydim

Sabah uyanıp gitmeme şansım da yok ailem gönderiyo inş sınıfta kalma durumu olmaz üni 2 de ama bilmiyorum gitmicem yarın ilk defa bu dönemde staja ilk defa yarın gitmicem alışkanlık olır mu bu tembellik bilmiyorum ama pf napsam ya kimsem de yok çok doluyum mutluluk bi yere kadar mutlu ediyor hiçbir şey hissetmiyorum son aylarım olduğuna karar verdiğimden beri

Bende isterdim bu küçük şeyler zamanında küçük ataklar şeklinde geçip en az hasarla atlatayım ama bilmiyorum insanlardan çok gerideyim :( yetişemiyorum yoruldım seven de yok. Hastanede laboratuvarda stajımız bizim.

Maalesef her şey vardır bende ama huzurlu olmamı sağlayan şey evde uyumak :( gelişemiyorum artık bıktım sadece kitap okuyup dizi izlemek istiyorm staja da gitmek istemiyorum okul neyse gidip oturuyoz oyalanıyoz bi şekilde ama stajdan ve iş ortamından nefret ediyorum tahminime göre mobbinge uğrayacak birisiyim ben ve ilk mobbing arkdşlarm tarafından geliyo bile bana ve derste hoca bile belli arkdşlarnız mobbinge ugrıcak diye anlatırken bana bakıyo falan evren işaret yolluyo resmen bu eziklikle iyi yasadım ben ya iyi biriyim diye kandırdım kendimi hep ama yol bile bulamayan biriyim seven de yok her şey kötü ınsanlardan geri deyim bilmiyorum ya neyse kusura bakma çok uzun yazdım