Sabah kalkıp staja gitmek çokzor geliyor :(?

Haftada bir gün staj bile zor geliyor işim olsa her gün kalkcam okul daha güzeldi :( çalişmak apayrı bişi ben ev işi bile yapmayan biriyim zorlanıyorm

Evet her gün geçip sırana uyumak çok kolay ve evde ders çalişmak. Ama insanlardan nefret ediyorum :(

Ve biri bişi anlatınca direkt anlaman gerekiyor anlamayı ertele yemezsin ders gibi. O anda anladın anladın anlamazsan mobbing

Önümüzdeki 7 ay civarı kadar haftada 1 gıtcem :( anlamamaktan ve koca hastanede nereye hangi bölüme gitceğimi insanlara sormak zorunda olduğum için çok stresliyim :( kimseyle muhattap olmak istemiyorum ama hiçbir şey bildiğim de yok. Dersleri geçmek konusunda çok özgüvenliyim zekama güveniyorum ama sosyal zekam hiç yok ve insanlarla konuşmak istemiyorum küsüm resmen insanlara :( yani aslında hastaneye staja gidiyoruz ve hangi bölüme gitceğimi hastanenin neresinde kime sorsan bunu bilir felan baya bi kafa karısıklıgı yasıcam gibi duruyor kendim 20 yıldır yasadıgım yeri bulabilecek miyim bazı bölmeleri hastanede ondan bile emin değilim başka şehirden gelenler napsın dimi. Ama asıl sorun ben soramıyorum

Sorup öğrenemiyorum bu da bende duygusal soruna ve sormamak konusnda inada dönüşüyor okulu bitirebilcekken resmen şu sosyal olaylar yüzünden kalcam ortada koşa koşa eve gitmek istiyorum duygusal yalnızlıgım var :( keşke biri benm yerime her şeyi yapsaydı. Mesela şey de aynı dersleri geçiyorm yüksek notlarla dedim ya hani onda sorun yok ama daha ben yaz stajı işlemlerini bile halledemiyorum hangi kağıdı nerden çıkarmam lazım neyi çıkarmam nereye ne zaman vermem lazım pcden ne yapmam lazım pc'de site doldururken nereye ne yazman lazım tam olarak hiçbir şey bılmıyom bölüm hocası da sınırlı yapamadım diye ona gitmeye de korkuyorum laf yicem diye nasıl mezun olcam bılmıyom arkadaşlarım dediğim kişileri de hep soru sorma aracı olarak kullanmış bulundum çünkü 2 kelam edemiyorum her gün üni 2 de robot gibi oturuyorum hep böyleydim zaten. İşte onlara soru soruyorm ama kimsenin umrunda değil aslında beni dinliyorlar sadece. Ben de yapamayan biri gibi gözükmek istemiyorum millet birbirine belki menfaat için yapısıyo hatta utanmadan soru soruyolyoar birbirinr ama yapamayan biri gibi gözükmemek böyle samimiyetsizler oldukça bana daha iyi seçenek olarak geliyor. Seve seve baştan sona yardım etcek insan bulmakta zorlanıyorum :( zaman da daralıyor bunun aileme yapamadım diye gözükme kısmı fa var. Harekete geçmeden yakınan biri miyim bılmıyom ama cidden yapamıyorum dünyanın en zeki insanı bile sosyal zekası olmadıgı için üniversite okuyamamış çok garip elimden tutan kimse yok belki çok kolay şeyler ama ben çok korkuyorum :( psikolojim bozuk zaten duygusallıktan dolayı her şey doldurabilir her an

İlk yıl nası okadar katlanıp her şeyi anlayarak yaptım bılmıyom ilk defa sevgili yapmıiştm o biraz destek olmuştu belki ondandır bide daha zor şeylerle uğraşıyordum sağlık sorunları felan. Ama şuanda ders çalişmak ve staja gitmenin psikolojisi bile kafamı çok yoruyor. Yorulmuşum galiba veya bunları bile düşünebilecek kadar rahat miyim ki geçen yıla göre her neyse ya tek korktuğum sabah kalkıp işe gitmek cidden kötü okula gitmeyi yeğlerdim hiç hevesim olmuyor hiç. Sosyallikten uzak durmak istiyorum ya. Bu yıl öğrendiğimşeylri unuttum ve geçen heçafta stajda bana laf atan adamın bölümüne gıtcem pazartesi korkuyorum ya :( zaten ilk stajımda da mobbing yapmışlardı bu yıl unuttum onun korkusu var 2. Sınıfsın nası bilmezsin baskısı olcak diye korkuyorum korkuyorum ya staj lara gitmeyip sınıfta kalmak istiyorum resmen hatta bu yıl hayatımın son yılı olsaydı keşke :( bu yıl hatta okula gitmeyip gezsem mi diye düşünüyorum zaten ömrümün son yılı diye düşünüyorum:( yani korkuyorum.

Okulu geçemem ki nfnf

Zorlanıyorum sosyal ortamda okul öyle değil ama konuşmak zorunda değilim kimseyle ve rahat yatıyorm zihin gerektirir okul ama iş zor geliio bide yazdıgm şeyler işte. Unuttum falan bide mobbinge hazırlıyorlar resmen seni bazıları mobbing bile yapıyor mezun olunca daha kötü olcak her gün kalk işe git şu an günü atlatsam yeterli ama arkadsşım da yok yani herkes her şeyi rahat yapıyor ben endişeliyim

Yok herkesi soru sorma aracı olarak kullanıyorum maalesef

Soru sormaya da çekiniyorm zaten kendi kendime dramalar yapıyorm çok içe kapanık olduğum için sorcagıma ölürüm gibisinden.

Bide dersler kadar kolay değil kafam biraz almıyo işleri ya bılmıyom nedendir. Ömrüm boyunca zorlanarak güzel notlar aldım ama hayatımo yaşamadım hiç ömrümü okul varsa hayatım yok diye yasadım. İş hayatını görünce sürekli test çözelim var resmen insanlarla ugrasılmıyor yaaa kalkıp birebir sosyal bir yere gıdıyon çok kötü

Maalesef işte sormaya çekiniyorm normal ilişki kurmayınca da herkese sadece soru sormuş oluyorum başka işim yokmş onlarla gibi oluyo :( zaten destek de olamazlar en iyisi bu belkide sadece soruma cevap versinler ama asıl sorun bukadar drama yapıyor oluşum ve bide aslında zar zor soruyor olıuşum resmen staj günü bişi olsa koşa koşa eve gıtcem o derece korkuyorum yani. Moralim bozulmaz umarım. Mesela kendi şehrinde okuyorum başka şehirden gelenler bile ilk günden benim 20 yıldır durduğum yeri çözüyor hemen şaka gibi ya. Benim sosyal zekam 0 kendimi savunmam 0 bari sessiz olduğumu belli etmesem diye düşünüyorum arada ama olmuyır herkes anlıyor sessiz olduguumu :( belli etmemek mümkün değil ki karakterim o.

İnsanlardan nefret ediyorum ben genelde Ve biri bişi anlatınca direkt anlaman gerekiyor anlamayı erteleyemezsin ders gibi stajda. O anda anladın anladın anlamazsan mobbing

Hayatım değistiği ve daha zorunu gördüğüm için bu süreçte yalnız olduğum için de korkuyorum ya dayanıksızım zaten

Neden ki yazılara inanmıyor musun garip

Evet