Sevgilim polis olduğu için ayrıldım. Düşüncemde haksız mıyım?

Bende doktordan ayrildim bir ogretmen olarak. Bir öğretmeni bence en iyi ögretmen kaldiriyor. Nisanlanma noktasina gelmiştik ayrildim. Iyi hos guzel meslekte gecesi gunduzu yine belli degil. Psikolojik olarak zor. Zar zor izinleri var. Konustuklari ve duyduklari sey surekli hastalik. Ameliyata girecek bilmem ne yapacak. Nobeti vs bitmiyor. Ustune akademisyen olmak istiyordu arastirma gorevlisiydi. Yine arastirma yapma, yine ders calisma falan vardi. Okula akademisyen olsa guzel guzel kizlara ders verecek falan. Doktor oldugu icin kizlari birak, teyzeler bile asiliyor zaten. Yani her yonden eksisi fazla gelmeye baslamisti. Denk gelemiyorduk. Evlensek ne olacakti diye dusundum kocayi evde bulamadiktan sonra. Tatile gitmek isteyecegim yanimda olmayacak, ozleyecegim yanimda olmayacak. Benimde onun gibi bir meslegim olsaydi hadi neyse. Doktor, hemsire, eczaci, dis hekimi, ne bileyim baska bir meslek olsaydi yine neyse. Ama ogretmenlik gibi vakti ve tatili bol olan meslekte bize en yakisani öğretmen oluyor. Sende tatile giriyorsun oda giriyor. Nereye gezmek istersen gez. Yetmiyor kar tatili oluyorsun o da kar tatili oluyor. Yani diger meslekler birbiriyle belki cok sıkıntı yasamaz ama ogretmenler diger mesleklerle sıkıntı yaşarlar bence. O yuzden genelde ogretmenler kendi meslektaslariyla evleniyorlar. Erkeklerin zaten bir ogretmen eş meraki cogunlukla var. Hem eve para getirsin hemde evdeki hizmetini eksik etmesin diye.(keske boyle bir algi olmasa ama boyle) ama ogretmen kadinlar diger mesleklere yonelince sıkıntı yaşıyorlar cogunlukla. Kendi meslegi disinda evlenen suanda calistigim kadin hocalar bile keske ogretmenle evlenseydim dediklerini duyuyorum. Sıkıntı oluyor cunku. Cocuk icin bile sıkıntı. Bizde bir ingilizce ogretmeni var. Karisi sınıf ogretmeni. 2 cocuklari var. Kadin cocuklari aliyor. Önce kendi calistigi okuldaki anaokuluna veriyor 1 sene. Sonra 4 sene kendisi okutuyor. Sonra cocuk ortaokula gecince babaya devrediyor. Baba da 4 yil okutuyor. Sonra lisede de zaten cocuklar kendi basinin caresine bakıyor, sinava giriyorlar zaten, kendi kaderlerini kendileri belirliyorlar. Yani cocuk icinde anne babanin meslektas olmasi iyi olabiliyor. Paslasarak buyutebiliyorlar ve ilgilenebiliyorlar. Yani ogretmensen ogretmen daha iyi olur gibi ama sen bilirsin tabi.

Haklısın, burada gereksiz romantizm kasanları ciddiye alma. Evdeki karıları için kılını kıpırdatmaz onlar. Şimdiden sorun oluyorsa ilerde sorunlar daha da büyüyecektir. İlişki daha da ilerlemeden iki tarafın da birbirinin zamanını çalmadan yeni yollara yönelmesi daha iyi. Her ilişkinin dinamiği farklı, her ilişki türünü herkes kaldıramaz. Benim de eşim uzun görevlere gidiyor ama özlem ve başına bir şey gelir mi korkusu dışında bir derdim pek olmuyor çünkü yalnız evde zaman geçirmeyi seviyorum. Hem bazen onun ailesi veya benim aileme gidiyorum çok daralırsam. Ben de zor bir kadınım eşim de. Düşününce bizi bizden başkası idare edemezdi. Bir de ailesi şeker gibi. Bunun şansını da değerlendiriyorum.