22 yaşında hemşirelik okumak için çok mu geç?

bende öyleydim. 21 yaşımdaydım, 5 yıllık bölüme girdim. şu an 26 yaşımdayım son sınıfım. 1-1.5 ay içinde okul bitecek. elbette benim bölümüm itibariyle çalışmak gibi bir imkanım vardı. bunu bildiğimden hep alanımda kendime yatırım yaptım. sonuç olarak 2 yıldır aktif olarak sektörde çalışmaktayım. ayda 20-25k gelire sahibim. yani verdiğim karardan pişman değilim. ama şunu belirtmeliyim. hayata bir geç kalmışlık hissi hep oluyor. herkesin yaşının küçük olması bi tık kötü hissettirebilir. üst sınıflarla takılabilirsin varsa ortamın. benim sınıfımda benden 4 yaş küçük bir arkadaş vardı ben hep onla takıldım. akıl yaşta değil baştadır derler, kimseyi küçümsemek istemem. ama sonuçta yaş küçük olunca onun getirmiş olduğu da bir çocukluk şeysi var. vurdum duymaz takılıyor gençler genelde. kendi kafamda ciddi düşünen mesleğini şakaya almayan birisi olduğu için kendisine saygı duydum, arkadaş olarak gördüm. birbirimize çok faydamız dokundu. günün sonunda ilk işimi de onun sayesinde referansıyla aldım. daha sonra birlikte gittiğimiz bir etkinlikte stajım için bir yerle anlaştık, o kişiyle şu an yakınız epey ve kendisi de bana bir iş teklifinde bulundu. kendisi de önemli işler yapıyor ama kabul etmek istemedim. arkadaşlık başka iş başka. arkadaşlığının daha değerli olduğunu düşündüm zarar gelsin istemedim olurda kötü bir süreç yaşayabiliriz diye. gene aynı buluşmada tanıştığım birisi bana referans oldu, şirketten istifa edip onun yanına geçtim. yani demem odur ki, sosyal çevre çok önemli. insanların yaşları küçük olabilir, küçük büyük deme, aklı başında gördüğün herkesle bir merhabalaşman olsun. bu her zaman sana referansların olması demektir. çünkü aklı başında olan insanlar bir yere gelirler, ve kendileri gibi olan kişileri de etraflarında isterler. yani sen olaya belki memuriyet olarak bakarsın. ama memuriyetinde kendi içinde kademeleri vardır. dümdüz işine bakan adam hiçbir zaman mevki yükselmez. mevkisi kademesi maaşı vs. artan her zaman etrafıyla sosyal ilişkiler kurandır. bunu neden söylüyorum onu da söyleyeyim. dediğim gibi geç kalmışlık hissi olacak, bunu üstünden atmanın en kolay yöntemi daha fazla para kazanmaktır. ben mezun olduğumda normal bir ücretle çalışırsam, asgari ücretle bile benden daha fazla şey elde etmiş kişilerden bile daha az elimde şey olmuş olur. buda ne demek? bunca senelik emek hiç olmuş demek. düşün bir tarafta okumamış adam var arabasını almış ev taksidine girişmiş. sen işe yeni başlıyorsun. kazancınız arasında uçurum olmalı ki o açığı kapatabil değilse dediğim gibi boşa okumuş oluyorsun. eğer mantıklı bir insan olduğunu düşünüyorsan, şu dediklerim üzerine biraz düşünürsün. ha dersen ki, yok ben kazandığım bana yeter, fazlasında gözüm yok. işe gideyim geleyim gerisi önemsiz. ona da saygı duyarım. tercih meselesi tamamen