Bir sinema filmi çekmek için gerekenler nelerdir?

Değerli kardeşim,

ben bunun kitabını yazdım desem başım ağrımaz, gerçekten yazdım.

Adı "Ben Bir Dahiyim Ama Henüz İlk Filmimi Çekmedim".

Kendi filmin Leoparın Kuyruğu ile başlar, Serdar Akar'ın Gemide, Kudret Sabancı'nın Laleli'de Bir Azize, Mustafa Altıoklar'ın Denize Hançer Düştü, Handan İpekçi'nin Babam Askerde, Reis Çelik'in Işıklar Sönmesin, Derviş Zaim'in Tabutta Rövaşata, Ümit Ünal'ın 9, Ahmet Uluçay'ın Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak, Uğur Yücel'in Yazı Tura, Yüksek Aksu'nun Dondurmam Gaymak, Hüseyin Karabey'in Gitmek, Arhan Eskiköy ile Özgür Doğan'ın İki Dil Bir Bavul, Atalay Taşdiken'in Mommo-Kız Kardeşim, A. Haluk Ünal'ın Saklı Hayatlar filmlerini hangi koşullarda çektikleri ve aldıkları dünya çapında ödüllerden bahseder.

Seni biraz daha meraklandırmak için kitabın Giriş bölümünü aynen buraya alıyorum:

1993’te Berlin Film Festivali’nde hemen herkesin dikkatini bir film çekmişti; yedi bin dolara mal olduğu iddia edilen ve Columbia Pictures tarafından dağıtılan bir film: El Mariachi... Film, Panorama Bölümü’nde gösteriliyordu ve Sundance Film Festivali’nde “Seyirci Ödülü”nü almıştı.

El Mariachi’nin gösterim günü gelip çatmış, ben de bir Türk arkadaşımla birlikte büyük salonda arkalarda yerimi almıştım. İlgi büyüktü, koca salon dolmuştu. Nihayet film başladı; fakat dili İspanyolca, alt yazı ise Almancaydı. Eyvah! Ben tek kelime İspanyolca bilmiyorum, alt yazıları anlayacak kadar bile Almancam yok! Yanımdaki arkadaşıma “Ben beş dakika bakar, sonra çıkarım,” dedim.

Film başladı. Beş dakika geçti, on dakika geçti, on beş dakika geçti, ben salondan çıkmadım ve sonuna kadar da seyrettim. Çünkü diyalog çok azdı, var olanları da sahnenin gelişinden anlayabiliyordunuz. Çok merak ettiğimde ise yanımdaki arkadaşıma soruyordum.

İki yıl sonra, 1995’te İngiltere’ye gittim. İlk girdiğim dükkan cd ve kitap satıyordu. Sinema bölümüne göz atarken bir kitap dikkatimi çekti: Rebel Without a Crew. El Mariachi’yi gerçekleştiren Robert Rodriguez’in günlüğü. Hemen satın aldım ve İngiltere’de kaldığım on gün içinde okudum.

İnanılmaz, sarsıcı bir hikayeydi. Yirmi üç yaşında bir velet, gerçekten de tek başına ve sadece yedi bin dolara bir film yapmış, sonra da Hollywood’da herkesi peşinden koşturmuş, ardından da üst üste filmler çekmeye başlamıştı.

Kendime çok kızmıştım. Kırk yaşıma gelmiştim ve hala bir filmim yoktu; halbuki ben bir dâhiydim...

Umarım kitabı alır, okur ve sen de benim ve hikayelerini anlattığım diğer arkadaşlar gibi bir yolculuğa çıkarsın. Bol şans ve başarılar.