Daha ilk günden sebepsiz yere işten kovdular, paramı da vermediler. Çok üzüldüm, bir daha nasıl iş arayacağım?

Merhaba. Ben üniversite öğrencisiyim. Okulum uzaktan olduğu için yarı zamanlı iş yeri arıyordum. 5. yer işe aldı ve hemen başladım. Saat 6'dan 12ye kadar her gün çalışacaktım. Önceden de komilik yaptığımdan komi olarak çalışmaya başladım. Her yeri dolanarak boşları aldım, siparişleri garson başına ilettim. Herkesle kaynaşıp tanıştım. Oranın sahibi bir abla vardı, abla bana baristanın yanında durup siparişleri almamı istedi bir an, ben dedim; abla bir sipariş vardı onu garson başına söyleyip öyle geleyim. Abla dedi, kafanda sıkıntı mı var, orada dur dediysem dur deyip düşmanı gibi baktı bana. Tamam abla dedim ve baristadan siparişleri teslim ettim. Tekrar baristaya geldiğimde o abla bana şöyle dedi: Burada işimize yaramıyorsun, sen çık. Bense nedenini sordum, seni istemiyoruz çık git dedi ve düşmanı gibi baktı tekrardan. Peki diyip üstümü değiştirdim çıktım. Hayatımda hiç bu kadar düşürülmedim. Yol boyunca ağladım. Zaten alıngan bir insanım ve bu bana çok koydu. Evde bütün gün bilgisayar başında olmaktansa dışarıda bir iş göreyim dedim, işe yaramaz oldum. Bir eksiğim yoktu yemin ederim ki. Bir an bile elime telefon almadım. Kadının adet gününe mi denk geldim anlamadım gitti. En azından böyle demeselerdi keşke, paramı da alamadım. Mentalitem mahvoldu. Bir daha iş nasıl arayacağım bilmiyorum.
Daha ilk günden sebepsiz yere işten kovdular, paramı da vermediler. Çok üzüldüm, bir daha nasıl iş arayacağım?
Cevapla