Tek başıma yetiştirdiğim çocuk için en iyisini isterken ve o bunu hak ederken, bir çocuğun geleceğini karartmak bu kadar kolay mı?

Boşanmış bir kadınım, tek varlığım çocuğum. Onun için de hayatıma kimseyi almadım, düşünmüyorum da. Tek başına çocuk yetiştirmek çok zor ona rağmen üstün zeka tanısı konmuş, çok akıcı yetişkin seviyesinde ingilizce konuşabilen, tarih, coprafya, matematik bilgisi yüksek, genel kültür sahibi, insani değerleri yüksek, ahlaklı bir çocuğum var. Ortaokul kayıtlarında bu özellikleri anlattım, önce seçme bir sınıfımız var, oraya alalım dediler. Bir aracı falan koymadım, sonra başarı düzeyine göre eşit dağıttık öğrencileri dediler. Bugün ilk deneme sonuçları açıklandı. Çocuk sınıfının birincisi ama sınıfı berbat. Tek başına kötü bir sınıfa yerleştirilmiş. Seçme bir sınıf yapmışlar. Öğretmenleri de seçme dağıtmışlar, daha sonra yaptığım aramalara göre. Ben tek başıma yetiştirdiğim çocuk için en iyisini isterken ve çocuğum bunu hak ederken, bir çocuğun geleceğini karartmak bu kadar kolay mı?