Çocukken yaramaz bir çocuk muydun ya da uslu?

İlk olarak şunu belirtmeliyim , soru o kadar çok hoşuma gitti ki tarafi imkansız birşekilde kedi kendime gülüp yaşadığım haylazlıklar aklıma geldi.

Karadenizli olduğumu belirterek sana şunu aktarayım otları toplayıp höbek adı verilen bir yerde biriktirip kışın büyük baş hayvanlarımıza yem olarak veriyoruz, ben de dedemlere gittiğiz bir yaz döneminde abimle bahçede oynarken mutfağa gittim mutfaktan kibriti alıp dışarıda 2 adet ot höbeğinin dibinde abeyime bu otlar yanar mı diye sordum o da bana yanar tabi dedi. Ben de bir tutam otu alıp kenara bıraktım sonra ana höbeği yaktım. Kışın hayvanlara verilecek ot höbekleri yandı. Dedem biraz kızsa da bana bişi söylemeyip akşam eve almıştı.
Sülalem bana o yüzden höbekçi der ara ara da bu olayı anlatır güler geçeriz. Dedem de arada anlatıp güler😬😅

Çok değişik bu. Ailesinin her dediğine peki anneciğim, babacığım diyen ve yapan biriydim ama aynı zamanda da hiperaktiftim. Marketlerden sırf eğlencesine bir şeyler çalıyor, heyecan duymak için kendimi balkondan aşağı sarkıtıyor, ispirto döküp ateş yakıp içinde yatıyor veya üstünden atlıyor, araba gelirken sokağın ortasına yatıyordum. :D