Nişanlıyken üniversite okumak sorun yaratır mı?

Zaten biz yaşamıyoruz bunun telaşını ailelerimiz biliyor ve uzatmak istemiyorlar

Bir saniye ben nişanlın dedi sandım jdjsns

Babayı geçiştirirsin canım

Bir şekilde olmak zorunda

Olmasa bile oldurmalısın başka çaresi yok

Bende diyorum bu ne diyor

Nişanlım ben okula gidiyim diye her şeyi yapıyor harçlığını bile yollicam diyor

Vay be adama bak... Abi, babalar hele ki inatçıysa çok zor ya. Annen arkanda duruyor mu? Genellikle böyle durumlarda anneler ikna eder

Annem sesini cikaramiyor babama

Oh... Babaya bak...

Herkes onun üstüne gidiyor beni okutmuyor diye ben tek çocuğum birde evde o hala inatçılık yapıyor ağladı bugün en son çekti gitti

Ben kendi babama diyordun kötünün kötüsü varmış... Okumaman bir seçenek bile değil, bu olaylar sen üniversiteye gidene kadar devam edecektir. Baban eninde sonunda geri döner, sen eninde sonunda okulunu olursun ve hepsi sadece geçmiş bir burukluk olarak kalır. Demedi deme

Senin baban nasıl ki

Normal ya, harbi normal bak şaka değil. Arada sırada bi' inatçılıkları, geri kafalılıkları tutuyor o kadar. Geri kafalılık dediğim onu giyme bunu giyme diye. O yüzden üniversiteye saklıyorum jdjdjd ama yani sevgisini de verir, ihtiyacım olan şeyleri de alır. Ne yaptığımı da merak eder, tek eksiği ilki gösterme süresi... Tabii şu arada sırada olan olaylar dışında jsjsj

Benimki sevgisini göstermez evin tek çocuğuyum tek kızıyım kiyafetime de karışmaz tesettürlüyum çünkü tam bı geri kafalı canın bişey almak isterse alamazsın mesela üniversiteye gidicegim zaman gitme demeden önce işte alışveriş yapicam dedim ne alışverişi dedi halbuki ondan almicaktim alışveriş paramı nişanlım vericekti

Yani tam bı geri kafalı eskiden ailesi ona ne yasattiysa oda bana yaşatmaya çalışıyor yok eskiden yırtık ayakkabilarla okula giderlermis tuz çuvallarından çanta yaparlarmış fakan

Şimdiye ayak uyduramamış klasik birisi işte... Onu umursama bir süre dilediğini yap, daha bu konuda ondan izin almayı da denemeyin direkt çık git. O zaman bak nasıl da değere biniyorsun.

O kadar cesaretim yok ki
Babamla tartışırken bile gözlerim dolar benim hep ağlarım gizli gizli sinirden daha çok tabi

Bende de öyle, sinirden ağlamak en kötü duygulardan bence. Kızmak istiyorsun tartışmak istiyorsun yok, gözyaşların gözükmesin diye susup gitmek zorundasın. Ama benden sana bir tavsiye, ağlasan da korksan da hareketlerine belli etmelisin ya da o senin üstüne daha çok gider. Gerekirse nişanlın sana harçlığını versin sen bir işte çalış bir şekilde oku. Onu da ipleme, gerekirse haber vermeden git. Babamdır demeyeceksin bazı konularda gerekirse. Bu seni suçlu hissettirse bile...

Zaten ondan para falan istemiyorum ama o gondermeyince nasıl gidicem habersiz

Bir otobüse atla, trenle git... İsteyene her yol açık. Bavulunu gecenin bir yarısı hazırla çık git, ya da o evde değilken.

Annem ne olucak

Ona acıyorum ona bir şey yaparsa diye

Ya, kızma ama...

Sen de biraz annen gibisin, sadece annene kıyasla biraz daha özgür sayılabilirsin anladığım kadarıyla. Yani bu yüzden baban bir tartışma çıkarsa ikinizin de üstüne çıkabilir gibi bana anlattığın kadarıyla. O yüzden evde olman bir şeyi değiştirmez. Eğer ki gidip okur ve kendi işine sahip olursan asıl annene bir yararın dokunabilir ve gidip de okursan bunun için önünde sadece iki denen olacak. İki sene sonra ikiniz de özgürsünüz ve dilediğinizi yapabilirsiniz.

Lütfen şimdi için geleceği çöpe atma.