İşe başlayıp maaş ve izin gününü konuşmamak?

Bizim de var evimiz, bakkalımız. Oradan yola çıkalım. Herkes, gibi bizimkiler en başından ne kadara kiraya vereceğini anlaşıyor. İşine gelen kıralıyor işine gelmeyen en başından hiç o sulara bulaşmadan gidiyor. Benimle de en başından bunlar konuşulmalıydı." Dene bir bakalım, maaşı yarın konuşuruz. "deyip öğleden akşama kadar lafı bile olmuyorsa herkes kendini bence enayi yerine konmuş gibi hisseder. Denemek dediğin insan emeği üstünden olmamalı. Çok yanlış bir düşünce bu. Kimse, kimsenin kapı kulu değil yani.

Bunu demeyi hiç istemezdim ama o zaman dünkü çalışmam karşılıksız kaldığı için o zaman helal etmiyorum. Toprağın altı da var.

Ayrıca bu çok saçma. Yine diyorum. Biz de o zaman kiracılarımızı deneyelim. Az soran yok alt katı. İşimize gelenle kontrat imzalayalım. Önce bir bize ayak uydurabilecek mi diye bir süre deneyelim. Olur mu?

Ben almadım işte. Ayrılacağım demedim. Dünden için konuşuruz deyip konuşmayınca maaşı ayrıldım bugün hiçbir şey demeden. Çünkü ben de verilen sözün ardında mı ona bakarım. İnsan, dediğin lafının ardında olmalı.

Göz gezdiririm. Söylediğin iyi oldu. Acemilik olsun bu da.

Sözle ne yap (ma) tıklarını gördüm. Neyse ki erken gördüm. Bugün de gitmedim. Git, sabrını deniyordur falan demişsin. Pişman değilim. Zaten buna sinir oldum. "Yarın gel, bir dene. Yarın olur, devam edeceğim dersen maaşı konuşuruz." nedir? Zaten bundan dolayı sinir oldum. Dediğin gibi sözle olacak iş değil. Olmadığını da gördük.
Söylediğin şeye de bakacağım.