Hicbir ögretmenimi sevemedim. Hepsi okuldan, dersinden soguttu. Kucukken doktor ya da ogretmen olmak isterdim ama ogretmenlik mesleginden beni soguttular. Gercekten herkes ogretmen olmamali.
Suanki 300 bin baraji bile öğretmenlik icin az bence. Anne babadan sonra teslim edildigin kişiler daha iyi egitimden gecmeli ve bu meslegi kebap meslek, ye ic, yat al parayi mantigiyla yapmamali.
Ozguvenimi düşüren hocalarim oldu. Icime kapandım bu yuzden. Şu an 22 yasindayim ve sosyal fobim var biraz bu yuzden.
Mat sorusunu yapamadigim icin baban seni hic dovdu mu biraz daha cozumu anlatmama ragmen anlamazsan ben dovecegim diyen sinif ogretmenim vardi.
Lisede hocam matematikten gecemedim ama belge alacagim gecirir misiniz dedigim hoca cok beklersin diye cevap vermisti ve ayni hoca benim ismimi yoklama alırken cogu zaman okumazdi. Atlardi beni ozellikle. Bir sey de yapmamıştım adama karşı. Gicik olurdu benden.
Tm alani sectigimde niye sectin ki sen demisti. Sozel sinif yoktu okulda sozel sinif secememistim. Dile git sen, ben istersen idareye söylerim demisti. Kararlarima karisma curretini buluyordu kendinde. Matematiktan tamamen sogudum kendisi yuzunden. Ve daha bir cok sey.
Guzel ogretmenlere denk gelen ogrenciler sanslilar ama benim iyi hocalarim olmadi. Benim bir yetenegimi keşfedip oraya yonlendiren de olmadi. O yuzden tum ogretmen camiasindan nefret ediyorum bu yanlış bir sey ama kusura bakmayin.
Birileri ogretmenlik okuyorum, ben öğretmenim falan deyince tuylerim diken diken oluyor, ister istemez iyi bir insan olsa bile soguyorum. Travma haline geldiler resmen. Keske denetlenseler. Benim gibi cok ogrencinin icine ediyorlar. Tıp, dis hekimligi, eczacilik gibi girmesi kolay bir bolum olmasa boyle kutsal bir meslegin. Yarin universite sınavı var yine hic ogretmen olmamasi gereken kisiler egitim fakultesi yazacaklar.
Benim biyoloji ve bu anlattigim matematikci eczacilik okumak istemisler okuyamamislardi. Öğretmenlik meslegi bir sey olamazsam öğretmen olurum tarzinda bir alan olmamali ama gunumuzde de boyle isliyor ne yazik ki. Ve bu ogretmen dedigimiz kisiler bizim tam 12 yilimizda hayatimizda oluyorlar. Tam 12 yıl. Gercekten yazık.
2 tane öğretmenimi sevdim şimdiye kadar. Biri Coğrafya öğretmenim. Bizi evine davet edip öğrenci değil de bir evlat gibi sahiplenen tek öğretmenimiz oydu. Ve gerçekten bizim için çabalardı, yanlış bir hareketimizi görse hemen bir şeyler yapmaya çalışırdı... Kaliteli bir öğretmendi. En yüksek dersim de coğrafyaydı.
Bir diğeri Din Kültürü öğretmenimiz o dönemde kitaplara ilgisi olan öğrencilere özel sahaf gezileri düzenlemişti hiç unutmuyorum, koca sınıftan 2 kişi gittiydik. Çok güzel bir gündü, hediye kitap almıştı beraber dondurma yediydik. İsmini net hatırladığım bir kaç öğretmenden birisi. Başka da böyle ilgilenen öğretmen görmedim.