Yaşamaktan bile soğudum?

kendimi hiç bu kadar kötü, rezalet, darmaduman bir halde hissetmemiş, olmamıştım.

Bu yıl mezuna bıraktım, geçen yıl saçma bir seneden sonra nihayet mezun oldum. Meslek Lisesi mezunu olduğumdan dolayı okulun bitmesini bekledim, açığımı kapatıp tamamlarım dedim, tam tersi oldu.
Ailem bir gün komşuların, elalemin aklına uyup üstüne dershane müdürü ustalıkla kandırınca beni zorla dershaneye yazdırdılar. Maddi bağım olduğundan dolayı bunu kabul etmeye mecbur kaldım, senete imzaya gittiğimde yüzler beş karıştı. Reddettsem kavga çıkacak ve sanayiye yollanacaktım, kafaya koymuşlar.
İlk 1 ay zor dayandım. Çünkü günümün büyük çoğunluğunu orada geçiriyor ve mat ve trkçe temelim kötü (o derece ki 4 temel işlem yok, alfabedeki harfleri bilmiyorum.) Öğretmenler iyi anlatamıyor, derslikler iyi değil tavan basık ve bunalıyorum.
Gitmemeye başladım, mesajlar geliyor, Baba gelmiş sözüme başlamadan 'ya gidersin ya da döve döve çalışırsın!' Anneye gidip benim seviyemin üstünde dedim. Gitmişler müdüre, müdürde geçiştirip göndermiş ama hiç bir çözüm yok hatta sorun arttı.
Mecbur kalıp gittim ama balık gibi canım tahtaya bakıp saati doldurup çıkıyorum.

Bazen ilk dersi pas geçip geç gidiyorum (geometri olduğundan) bana 'senğ gitmeğdin miğ! ' diyip SMS i gösteriyorlar. Yine kavga, tartışma.
Misafirlerin önünde beni küçük düşürüyorlar, laf sokuyorlar. Odadan neredeyse hiç çıkmamaya başladım ya da çıkıp gidiyorum evden bir süre sonra geliyorum.
Başta pes etmedim, ikiside çalıştığından evde çalışmaları yaparım dedim ama beyefendinin akınına saat 3 te gelmek gelmiş. Yine tartışma ve bastım gittim evden. Böyle 5 aydır dershaneden sonra eve gitmiyorum canım sokaklarda dolaşıp 5 te eve geliyorum.

Bu ara yine cesaret toplayıp belki parkta yaparım dedim ama hafta sonu evdeler ve öğrendiğimi de unutuyorum. Pazartesi günleri boş oluyor ama bakıcı tenezzül edip öğleden sonra küçük kardeşimi okuldan almamaya başladı ve mecburen çocuk evde kalıyor.

Büyük kardeşime de benzerini yapıyorlar. Çocuk takdirden başka bir şey getirmedi ama o da sınavda kopya çekmiş, yakalanmış, söylediklerini bırakmadılar. Yazıklar olsunlar, helal etmemeler, nutuk çekmeler...

Kafayı yiyeceğim ya 7 aydır hiç bir şey yapamadım. İmkansızlıktan imkan oluşturmaya çalışıyorum yine de olmuyor.
Sinirliyim, stresliyim, gizlice sigara kullanmaya başladım, başım ağrıyor, bileklerim sıkmaktan ağrıyor, saçımda beyazlar çıkmaya başladı.
Yılların birikmişliği bunlar şimdi bardak taştı, durulmuyor. Şimdi evde huzur yok herkes birbirine düşman.

Aileden aile denen kurumdan nefret ediyorum, en kısa sürede evden gitmek istiyorum. Bir gün cinnet geçirip aile faciası olacak.

Aile sadece doğarken lazımmış, ondan sonra lüzum yokmuş.