Neyi yapmayı sevdiğimizi. Hangi mesleğin bize uygun olduğunu. Bu ve bunun gibi şeyleri nasıl öğrenebiliriz? Deneme ve yanılma yöntemiyle mi? Neyi denesem azıcık ilgim olabiliyor ama pek hevesli değilim. Kendimi boşlukta hissediyorum. Bana yardımcı olur musunuz?
Bunları bilebilmek için kendini tanımalısın. Bunun içinde yeniliklere ve kendini keşfetmeye hazır olmalısın. Eğer hazırsan ilk adımı bir kağıda şu soruların cevaplarını yazarak atabilirsin.
-Kendini nasıl tanımlarsın? -İstemediğin bir olay olduğunda nasıl tepki verirsin? -Hayallerin neler, şu an hayallerin için neler yapabilirsin? -Yarın öleceğini bilsen ne yapardın? -Olmak istediğin yerde misin? -5 yıl sonra nasıl ve nerede olurdun? -Hayattaki önceliklerin, amaçların neler? -Yalnızlığın, kalitenin ve yaratıcılığın senin için anlamları neler? -Yalnız kalsan ne yaparsın? Kendinden kaçar mısın?
Bu sorulara birer cevap verdikten sonra bazı kişisel gelişim kitaplarını okuyabilirsin bunların karakterini bulma da etkisi büyük olacak.
"Kendimi Boşlukta Hissediyorum" Demişsin. öncelikle iyi bir karar verebilmen için kesinlikle psikolojikmen toparlanman lazım. bende önceden senin gibiydim ama toparladim şu an üni okuyorum ve okulla hiç alakasi olmayan biriyim kesinlikle. ama okuduğum bölümü çok seviyorum severekte çalışıyorum mesela diplomayi alayımda okul bitsin diye değil bilgi edinmek mesleğimle ilgili herşeyi ögrenmek istiyorum. öncelikle kendine iyi bir bölüm seçmelisin. o kadar çok meslek var ki gir mesleklere bak hangi meslek ne yapar diye karar veremezsen üni bölümlerine gir ve detayli arastir. kafanda illa bişeyler oluşur.
bütün bunlar dışında psikolojikmen neler yaşadığını bilmiyorum ama ben sosyal hizmetler bölümün okuyorum ve paramparça berbat hayatlar duydum gördüm ve bu hayatlardan kurtulmaya çalışıp hayata tutunanları da. mesele sende bitiyor. psikolojik destek alabilirsin mesela bu gayet doğal bisey hemen ardindan lisedeysen rehberlik hocan ile de görüşebilirsin ne yapacağimi bilmiyorum hangi bölüm üzerinden ilerleyeceğimi vs. eminim destek olacaktır sana rehberlik hocandan destek görmezsen başka bir hoca okul bittiyse 81 ilde devlete ait ücretsiz rehberlik merkezleri var orada ki hocalarla da görüşebilirsin, meslek okul konusunda destek alabilirsin.
ve sana gerçekten şunu söylüyorum az önce belirttiğim gibi yaşadığın psikolojiyi bende yaşadım dersle alakam yoktu unıyi liseden mezun olduktan 3 yıl sonra kazandim ve şu an dönüp arkama sadece şunu diyorum. "ne kadar canım, herşeyi bir köşeye birakip kendi hayatimi kovalayacağima oturup it gibi ders çalisacagima boş seyler dusunup destek almadan kendi kafama göre ilerlemişim." ve bana destek olacak yol gosterecek kimse de yoktu herşeyi kendi başıma öğrendim ve bu buna 3 yıla mal oldu 3 yıl kaybim var o kadar üzülüyorum kii
3 yıl inan az bir süre değil zaman çok kıymetli. Ailevi sorun varsa şunu diyeyim bu devirde herkesin ailevi sorunlari var inan kimsenin hayatı dört dörtlük değil aile çok önemli ama gelip geçici ailevi durumlara kafani takma bak ileride bir gün anne baba hepsi vefat edicek kardeşlerin kendi hayatlarina bakacak kalacaksin tek başina o yüzden vakit kaybetmeden zamanini boşa harcamadan hayatini kurtar. Sevgili konusuna gelince sne mesleğini eline al paran olsun bak kızlar nasil peşinde it oluyo sevgi dönemi bitti çok nadir var artik herkesin sevgili yaninda sevdigi değil diye bir sïz okumustum fok dogru onuda hadi ordan. Dost dersek bu devirde dost değil cebinde paran varsa dostun çok olur herkes menfaat uğruna kimseye çok değer vermeyeceksin ki el üstünde tutulasin. aile, sevgili dost bunlar üzer insani ama hepsi inan saydigim gibi bir gün hepsi gidecek yalniz kalacaksin. hayatini kurtar hepsi peşinde it olur senden kiymetlisi yok unutma. bu kadar şey yazdim senin için umarim faydam dokunmuştur. hayatinda mutluluklar ve başarılar dilerim🌹
benim bizzat çok yakinim 53 yaşında üni okudu sen gelmişsin bana 24 yaşındayim üni okuyamam diyosun. istersen yaparsin liseyi bitirmediysen açıköğretim lisesine kayit yap ve bitir. liseyi bitirdiyse açiktan üniversiteye girmeye çaliş açık ögretim unilerin puanlari düşük zaten aklini kullan
yo hayir KS de takilirken gördüm sorunuzu. evet uzun yazdim dediğim gibi sosyal hizmet okuyorum ve amacim insanlarin refah bir düzeyde yaşamasıdır. kim olursa aynı şekilde uzun yazardim. insanlik ölmedi ya tabiki yardimci olup fikrimizi yazacaz
Bunların farkındayım ve sahte bir hayatta yaşıyor olmak üzüyor beni. Karşılıksız aşkın, dostluğun, iyiliğin olmadığı bu hayat bana anlamsız geliyor. Az çok ilgili olduğum konular var tabii ama tüm bu her şeyin farkında olmak insanı psikolojik olarak çöküntüye uğruyor. Ne amaç uğruna yaşıyorum ki diyorum. Bir yaşama sebebim yok. Bu yüzden hiçbir şeye hevesim kalmadı. Ölmeyi bekleyen ceylan gibi hissediyorum kendimi. Çünkü kaçıp, yaşasam da bir şey değişmeyecek gibi. Ayaklarım titriyor, ne yapcağını şaşırmış durumdayım. Bir şeyler yapacağım ama. İntihar etmek falan da çözüm değil. Yaşayacağız gittiği kadar. Teşekkür ediyorum dileklerin için. Umarım senin de güzel insanlarla güzel bir hayatın olur. Başarılarının devamını diliyorum...
Açık öğretim bölümlerine baktım ve kendime uygun olanı bulamadım. Bir ara aşçılık okuyordum, askerlik, tecil uzasın diye hem. Derslere çalışasım hiç gelmedi. Liseyi bitirdim. Üniversitede de Sağlık Yönetimi 2. sınıfa giderken bıraktım. Psikolojik olarak iyi olmadığım için hiçbir şey yapamayacağım herhalde. O yüzden bu sorunuma bir çözüm bulmalıyım. Hayatım bana çok saçma geliyor. Doğduğum yer, ailem, benim kişiliğim, yaşadıklarım. Oturup anlatmaya kalksan uzun sürer. Psikoloğa görünmem lazım belki de.
belki değil kesinlikle psikolojik destek alman şart hayata tutunabilmen için bir amacin yok aslinda bana böyle geldi tabiki detayli görüşülmesi gerekir psikolojik danışman eşliğinde. yaşamış olduğun detaylari bilmiyorum önce psikolojik bir destek al ardindan kendine bir hedef belirlemen lazim. hayir kesinlikle intihari düşünme bile burasi gelip geçici dünya ahiretini yakma. sabret dilerim en güzel yerlere gelirsin cok mutlu olursun rabbim gönlüne ferahlik versin. Ama şunu unutma her şey sende baslar ve sende biter beyninin vr duygularinin seni kullanmasina izin verme. güzel dileklerin içinde teşekkür ederim.
Sanırım deneme yanılma yöntemi ile tanıyabilirsiniz ruhunu mesela kitap okumaya hevesliysen seviyorsundur gezmeye hevesliysen bi an önce yapmak istiyorsan seviyorsundur bunu sadece düşünecekte bulabilirsin kendine ben yemek yapsam mı acaba mutlu olur muyum diye sor yok hiç benlik değil cevabı alırsın Geneldebunun cevabını bulmak çok zor bence bende nelerden hoşlandığını bilmiyorum çama bildiğim şey özgürlüğüme düşkün olmam
Daha önce yapmadığın şeyleri yapmalısın. İnsanlar ve/ veya hayvanlar için faydalı uğraşlar ile zamanını doldur. Bunu yapmak için zorla kendini. Zamanla seversin. Sevdikçe yapasın gelir. Yaptıkça hem mutlu olursun hemde yeni insanlara yeni hayata yelken açarsın. Yaşadığın yer nehir değil koca bir okyanus. Keşfet.
Kaç yaşındasın bilmiyorum ama buna bir an evvel karar vermende fayda var..
0
10 Yorumla
Soran
+1 yıl
Karar veremiyorum. Neyi sevdiğimi bilmiyorum. Hangi mesleği yapmalıyım bilmiyorum. Boşlukta, bitkin gibi hissediyorum kendimi. Bir baltaya sap olamamış biri gibi.
Bunun kararını vermek zor genelde çocukken hayal kurmaya başlayan idealist ruhlu insanlar en başından beri tek hedefe odaklanır ve çalışırlar.. Yani kararsız insanlar için zordur demek istiyorum.. Ama ülke şartlarında bu düşünceyle hareket edersen asgari ücretle fabrika gibi yerlerde çalışmaya mahkum olabilirsin.. Bu kötü bir şey değil onlar da alnının teriyle para kazanıyorlar ama imkanın varsa değerlendir..
Bu zeki biri olduğunu gösterir.. Bir de kendini ilgi duyduğun bütün alanlarda geliştirirsen ilerde hiçbirinden bir meslek sahibi olamasan bile huzursuz hissetmezsin, şu an yaşadığın duruma düşmezsin.. Ben de kendi mesleğimi yapmıyorum şu an işsizim mesela ama öğrenmekten de geri durmuyorum ve senin yaşlarında senin durumunda olduğum günler aklıma geldikçe hep keşke diyorum o zamanlar da böyle olsaymışım..
Aramızda çok fazla bir yaş yok. 3 yaş küçüğüm senden. Okul ve iş hayatında hep bahtsız oldum. Aşkta da bahtsızım. Arkadaş, dost konusunda da. Hem bir psikolojik çöküntü de var. Bir ortada kalmışlık, bir yalnızlık hissi gibi yani. Bir de şaşkın gibiyim, elim ayağıma dolanmış, ne yapacağını bilmeyen biri. Yoruldum, yorgun hissediyorum. Hani o bir amaç, bir hedef ya da yaşama sebebim yok bu hayatta. Tükenmişlik sendromu gibi heves kalmadı hiçbir şeye. Cahilim, ne yapacağımı bilmiyorum. Bir dostum, sevdiğim bir insan olsaydı, yine akıl danışırdım. Aklı başında, bilgi sahibi olan hiçbir tanıdığım yok maalesef.
Anladım pardon ben 19 veya 20 yaşındasın zannettim.. Hiç tutunacağın bir dal yok mu? Ailen annen baban kardeşin vs? Yani ne olursa olsun en kötü durumda bile "varlığı yeter" diyebileceğin insanlar?
Var ama yok gibiler. Kimseyi sevmiyorum bu hayatta. Kaçıp kurtulmak, uzaklaşmak istiyorum her şeyden. Yorgun hissediyorum kendimi hep. Şimdi de işsiz kaldık, bilmiyorum nolacak.
Cevaplarını okudum aslında aynıyız ben de yıllarca hangi işi yapacağıma, neyi sevdiğime karar veremedim böyle böyle yıllarımı boşa harcadım çok farklı işte çalıştım ama tatmin oldun mu dersen hayır olmadım girdiğim hiçbir işi de sürekli yapacağım ve seveceğim işler olarak göremedim neticede ben de işsizim şu an ve üniversite terkim senin gibi.. Gelecek adına da pek büyük umutlarım yok açıkçası ama ailem için yaşıyorum artık sadece