25 yaşından sonra lise , üniversite olur mu?

Ha liseye gittin kaldın mi? Ama kendine hakaret etme, hayat şartların kötüymüş arkadaş ortamı, çevre her anlamda etkiler yapabileceksen bile yapamayabilirsin. Bizim burada kötü şartlarda birkaç çocuk var, hepsi birbirinden etkileniyor bildiğin serseriler ve bu yaşta sigara içiyorlar. Yani her şey etkileyebilir insanı. Hem çalışıp hem okumak zorundaysan, bunu yap tabi ama yine cok azimli olmalısın. Seni motive edecek şeyler bul. Ünide de yaşını çok sorun edeceksen 2 yıllık güzel bir bölüm oku. Mesela sağlık bölümleri güzeldir. Kpss zorlar tabi ama, çabala işte. Sakın cahil kalma, en azından sürekli olarak kitap oku. Kitap okumanın büyüsünü bir kere anlarsan bağımlı olursun zaten. Uzun lafın kısası hayat her zaman zor, insan çabaladığından başkasını alamıyor. Umutsuz olma yeter.

Bu arada kötü şartlarda olanlar serseridir demiyorum yanlış anlaşılmasın xjdnxjsjd bahsettiğim çocuklar öyleler maalesef, hep sorunlular.

Sonra içinde kalır. Şimdi 10 sene önceye göre daha zor sorular falan, yani aslında daha uzun sadece ya o kadar da zor değil. Bir hocaya danışarak ne yapabileceğini sorabilirsin. Ya da bir psikoloğa bile anlatabilirsin. Bilen birilerinden akıl al. Sen her yolu her şekilde dene çünkü daha 25 yaşındasın. Girişimci olacak, tutacak harika bir projen varsa ayrı orası. Dene okumak olmazsa girişimci olursun falan. Ama hem okuyup hem çalışmak zor olsa da içinde kalmasın dediğim gibi sen her yolu dene ve iyice araştır. Kendine ne katarsan o sana kârdır. Yaşın çok büyük değil. Hakkında hayırlısı ne ise o olsun.

Zora gelemeyen biriysen benim gibi tabi çabuk pes edebilirsin. Ama insan pes etmeyince gerçekten oluyor ya. Sürekli dua et ayrıca, dua çok çok önemli.

Burda biri vardı senin gibi hatta senin şimdi yazdıklarından daha da umutsuz şeyler yazıyordu. Yalnız o 31 yaşındaydı. O musun yoksa diyeceğim, yaşlar tutmuyor:p o kişi 30 unda da buraya yazıp "şimdiye kadar çalışmadım, berbat biriyim, evden çıkmıyorum, ozguvensizim" ve deyip dururdu.
Yani işte kendin icin ayağa kalkacaksın, çabalayacaksın yoksa kimse yapmaz. Bir yerden başlamak gerekiyor. Özgüven problemini psikologa giderek çöz mesela. Tekrar ediyorum bol bol kitap oku. Öyle işte. Kendine değer ver. Çok çabala, umutsuz olmaz gerisi gelir inşaallah.

Tamam işte destek alman gerekiyor. Psikoloğa git. Hatta birkaç taneye git hepsi iyi olmayabiliyor. Kaygılarından falan bahset kısaca. Hemen ilaç vermez diye düşünüyorum. Kimsen yok mu? Bir de şimdiye kadar neden hiç çalışmadın?

İleride pişman olmamak için şimdi tüm hayallerin için çalışmalısın. Sonra geri dönüşü olmuyor. Hakkında hayırlısı olsun ne diyim, Allah gönlüne göre versin.

Yaparsın hep pozitif olmaya çalış, kendine güven kazanmak icin de hep çabala, seni motive edecek şeyler bu, duanı eksik etme. Allah yardımcın olsun.