Hayata karşı bi beklentim yok okul konusunda napmalıyım?

2017 yılında üniversite sınavına hazırlanıyordum. Çok çalıştım lise boyunca özellikle son sene. Bir hedefim vardı çünkü. Çalışmak beni yormuyordu, sürekli bi iyi bi kötü olan deneme sınavlarım. Acaba bir yerlere girebilecek miyim korkusu beni yoruyordu. Denemelerim iyi geldiğinde umutlanıyordum. Kötü geldiğinde çok sinirleniyordum, umudumu yitiriyordum. Çalışmaktan vazgeçiyordum. Hep aklımı kurcalıyordu, olacak mı, benim başıma gelmez, ben diğerleri gibi değilim ki, ben şanssızım, benim neyime. Birazcık bunları düşünüp çalışmayı bırakıyordum. SOnra diyordum ki. Olmayacaksa da en azından çalışayım, çalıştım da olmadı derim. En azından vicdanım rahat eder. Şimdi İzmir'de okuyorum. SInava hazırlanırken biri gelip bana deseydi ki, sen İzmir'i kazanacaksın, oraya taşınacaksın, şu an olduğun halde olacaksın inanmazdım. Güler geçerdim. Ama oldu, ve üç yıldır okuyorum neredeyse mezun olacağım. İnan bana insan kendine konduramıyor ama oluyor. Sonra geçmişe baktığında vay be ne kadar yol kat etmişim diyorsun. Umutsuzluğa kapılabilirsin çok normal. Sen umutsuz olsan da, beklentin olmasa da çalış. En azından vicdanın rahat eder, olmasa da dersin ki ben elimden geleni yaptım. Seneye bu zamanlar bu soruyu açıp okuduğnda güleceksin ve diyecceksin ki. Vay be nereden nereye gelmişim. Tecrübeyle sabit. Hayatında başarılar, her şey gönlünce olsun.