Haftaya psikiyatri kliniğine yatıcam öğretmen olmama engel olur mu?

Teşekkür ederim

Çünkü majör depresifim ve 5 kez intihar ettim

Neyden oldu bütün bunlar?

Zaten küçüklüğümden beri sıkıntılı sorunlu bi evlilikte büyüdüm. Tek çocuktum. Annem babam hep kavga ederdi. En sonunda ayrıldılar. Tabi ben ufak ufak ataklar geçiriyordum yine o zaman da. Daha sonra, hayatımın ilk aşkı olan ve onu delirmiş gibi sevdiğim sevgilimden ayrıldıktan sonra ağır bi depresyon sürecim oldu. Onsuzluğa alışamıyordum ama onlayken de olmuyordu. Birbirimize uygun değildik. Biliyorduk. 2 sene sürdü ilişkimiz. 17 yaşımdan 19 yaşıma kadar onlaydım. O 26 yaşındaydı. Çok yoruyordu beni o zamanlar yine durumum ağırlaştı. Ayrıldığımızda ben hayatımın en berbat olaylarını yaşamaya devam ettim onun haberi yoktu. Ben hayatım boyunca sevip sevebileceğim ondan ayrılınca kalbime kilit vurduğum adamdan hamile kalmıştım. Bunu öğrenmemle düşüp bayılmam bir oldu. Hamileydim. 19 yaşımdaydım ve hamileydim ve biz ayrıydık. Kafayı yicektim. Doğurma fikrini benimsemeyi çok istedim ama aileme bunu yapamazdım ben tek çocuktum , tek umut. Onları üzmemek için ben kendimi ve ahiretimi yaktım. Kenarda biraz param vardı. Kyk paralarını kenara koyup biriktiriyordum. Aldım parayı ve gidip aldırdım bebeği. Aldırdıktan sonra narkozdan uyanır uyanmaz ağlayışlarımı feryatlarımı tüm hastane duymuştur diye düşünüyorum. Sonra 5 kere intihar ettim ve ölemedim. Beceremedim. Şimdi sıkı bir tedavi görüyorum. Kendimi bitmiş hissediyorum ve her gece rüyalarımda o bebeği görüyorum. Cinsiyetini bilmiyordum henüz aldırdığımda ama bence erkekti. Sürekli rüyamda esmer bi oğlum olduğunu görüyorum. Uyanınca da ağlama krizlerine giriyorum. Eski sevgilimin bu yaşadıklarımdan haberi yok ama inşallah iki yakası bir araya gelmez. Ona neden söylemedin dersen ben bi kere öylesine sormuştum bebek olursa evlenmeden naparız diye. Bana evleniriz demesini beklerken tabikide aldırırız Armağan, şu an ikimizde hazır değiliz dedi. Ben asla aldırmam dedim o zaman seni sürükleye sürükleye götürürüm dedi. Ah nasıl canım yandı. Nasıl yandı... Yaktı beni.

Of çok zor şeyler yaşamışsın. Kendi yalnızlığın ile kendin de mutlu değilsin ama. Bence bunlarla yüzleş, kendi yalnızlığını ailenle konuş sende yarattıkları sonucu, birlikte çözmeye çalıştınız mı hiç?

Tabiki onu da denedik , denemediğimiz hiç bişey yok. Kimsenin umrunda değilim ki. Yanımda olan sadece arkadaşlarım var. 18 senelik arkadaşım hep yanımda. Fakülteden arkadaşlarım hep yanımda. Hastaneye ziyarete hep geldiler sağolsunlar ama düzenlemiyorum işte bi türlü. Acaba diyorum o bebeği aldırmasaydım nasıl bir hayatım olurdu.

Onun verdiği bir suçluluk duygusu bu sende

Çocuğunun ruhu için sadaka ver ya da çocukları sevindirebilirsin mesela

Sürekli yetiştirme yurdundayım gitmediğim zaman kendimi eksik hissediyorum