Liseye giden kardeşim okuldan çok soğudu, okulu nasıl sevdiririz?

Merhaba,

Çocuklar genel olarak okul sisteminden muzdaripler çünkü onları birey olarak gören ve her çocuğun farklılıklarına, yeteneklerine odaklanan bir sistem mevcut değil.

Yeni kuşaklar bunun daha çok farkında ve rahatsızlıklarını dile getirmekten de hiç çekinmiyorlar.

İlgisini çekmeyen bir dersten başarılı olması beklenen çocuk giderek okuldan soğuyor. Dolayısıyla kardeşinizde anormal bir durum olduğunu ben şahsen düşünmüyorum.

Öte yandan okul her çocuğun hayatında var olması gereken tartışılmaz bir gerçek. Ve sizin de bahsetmiş olduğunuz gibi bir sürü iyi tarafı da var, sosyallik ya da gerçek fonksiyonu olan çocuğun merak ettiği bilgileri öğrenmesi gibi. Dolayısıyla bir ara çözüm bulunması gerekiyor.

Öncelikle bu sürece mutlaka anne ve babanızı ve hatta mümkünse öğretmenlerini de katın. Kardeşinize ilgi ve empati ile yaklaşın ve onun kendisini tanımasına destek olun. Sonra da onun kendini ifade etme konularını destekleyin.

Kardeşinizin gerçek derdi aslında bu. Yaşamdaki yerinin henüz farkında değil ve okul sistemi de bu yönde ona hiç ama hiç yardımcı olmuyor.

Günümüzün çocuklarında en çok rastlanan konu “odaklanma sorunu ve hiperaktivite” olduğu söyleniyor. Bundan daha doğal ne olabilir ki? Kendisini tanımayan, arzu ve yeteneklerinin farkında olmayan çocuk tabii ki ilgisini çekmeyen şeylere (dersler gibi) odaklanamaz. Odaklanacağı şeyi ararken de bazen heyecanlı ya da coşkulu olunca da hiperaktivite ile damgalanıveriyor.

Kardeşiniz nelere meraklı, ne yapmaktan keyif alıyor, neleri daha iyi yapıyor, ona "yaşamda kendini en iyi şekilde ifade etmenin yolu nedir?" diye sorsanız ne cevap verir? İlk aşamada çocuğun gerçek ilgi alanlarının keşfedilmesi gerektiğine inanıyorum.

Bir çocuk yaşamda kendisi ile ilgili bu tip farkındalıklara sahip olursa onun yaşama sevinci ve coşkusu her şeyin üstesinden kolaylıkla gelmesini sağlar. Buna okul da dahil. Çocuğun yaşamdaki amacının ortaya çıkması onun öylesine güçlü bir motivasyon kaynağıdır ki, okul artık onun önündeki bir engel değil, faydalanabileceği bir destek haline geliverir.

Eğer çocuk yaşamının okul harici bölgesinde ifade ve tatmin bulmaya başlarsa, okula da daha pozitif bakmaya ve okulun güzel taraflarına odaklanmaya başlayacaktır.

Bu bir süreç ve bu süreci tüm aile kardeşinizin etrafında ve ona destek olarak atlatabilirsiniz. Çocuklar doğru yaklaşıldıkları taktirde değişim ve dönüşüme çok açıklar. Ama öncelikle dersler haricinde mutlaka bunlarla da zaman geçirmesine izin verin. Anlaşıldığını hisseden ve desteklenen çocuk mutlaka iş birliği içerisine girecektir.

Umarım siz de bu konuda olumlu mesafe kaydedebilirsiniz. Beni süreçten haberdar ederseniz elimden geldiği kadar yine destek olmaya çalışırım.

Sevgilerimle.