Ara vermeden 15-21 saat ders çalışmak çok mu gereksiz ya da fazla?

Seni çok iyi anlıyorum...

İstediğin bölüme/mesleğe gidebilmek için hayatından bir sene silip, yerine ölene kadar sevdiğin bir meslekte çalışmayı koymak istiyorsun.

Sana söyleyebileceğim tek şey kendini fazla sıkma.

Diyeceksin ki sen ne yaptın...

İlk sene sınava hazırlanırken günlük çalışma programım tam 10 saat idi tabi dersleri ve dershaneyi saymıyorum dinlenme sürem ise 2 saat. Günümün yaklaşık 17 saati derslerle geçiyordu.

Gece 2'de yatar sabah 6'da kalkardım, 15 dk. da kahvaltı ederdim. Okul saatine kadar ders çalışırdım. Serviste ders çalışırdım. Okulda ders çalışırdım. Çıkar dershaneye giderdim. Dershane birincisi, seçme sınıf birincisi olduğum için her türlü baskı altındaydım. Her soru bana yöneltilir, her cevap benden beklenir, arkadaşlarımın sorularına bile cevap vermemi isterlerdi... Derslerden biterdi sonra en kısa sürede eve geçmem için bizim eve yakın oturan bir öğretmen beni evime bırakırdı ve tembihlerdi "ders çalış" diye. Evde ders çalışırdım. İlk sene çözdüğüm kitap sayısı yaklaşık 100'e yakındı. Yaprakk testleri saymıyorum bile... Sınava girdim, kendime deli gibi güveniyorum ne de olsa kimsenin görmediği kadar soru tipi görmüşüm. Sınav yerine giderken kimseye belli etmiyorum ama psikolojik olarak uçurumdayım, bu kadar kitap bitirmişim, soru çözmüşüm, neredeyse tüm denemelerde birinci olmuşum, en önemlisi de herkesin benden beklentisi... Peki bütün bunlara rağmen olmazsa, bu düşünce bir an aklıma takıldı ve ne çözdüğüm kitaplar ne de birincilikler bu sıkıntıyı götürmedi. Sınav kitapcığını açtığımda kontrol ederken bu soruyu biliyorum diyerek tüm sorulara göz gezdirdim. Sınavdan çıktığımda ise çözdüğüm tüm sorular aklımda ama çözemediklerimde ve aynı tempo ile Lys sınavına çalıştım. İlk sınavda heyecanıma yenik düştüğümü söyleyip hatamı düzeltmek için daha fazla yorulmam gerektiğini söylediler. Rapor alıp okula gitmemeye başladım ve günlük 14 saate yakın çalışmaya başladım.Deli gibi bir tempo ama sonuçta 460 puan aldım ilk senemde. Kendimi kasmama rağmen bir işe yaramadı. İkinci sene günlük belirli soru sayısı ve eksiklere odaklı bir sistem ile çalışarak istediğim üniversite ve bölüme geldim... İlk senemden bana hatıra kalanlar ise: Hareketsizlikten dolayı aldığım kilolar( şimdi vermeye uğraşıyorum.), saçlarımdaki beyazlar, psikolojik rahatsızlıklar( ki en kötüsü bu...). Kendini kasıp yazık etme. Gelecek şakaya gelmez ama kaybedeceğin bazı şeyler kesinlikle geri getiremeyeceğin şeyler olacak, bu yüzden kendine yazık etme. Düzenli ve eksik odaklı çalışarak istediğin bölüme gidebilirsin...

Kardeşim sen ne yapıyosun ya,15 saat ders çalışılırmı günde,sonunu iyi görmüyorum senin,günde 3 saat çalışsan ve planlı bi şekilde çalışsan hangi derse ne kadar ağırlık vermen gerektiğini ayarlasan yeterde artar bile,kolay gelsin...