Meslek Sahibi Olmayı Öğreniyoruz. Peki Mesleğimize Saygı Duymayı Öğrenebildik mi?

Diploma alıp hizmet vermeye başlıyoruz.

Dişçi yapamadığı implantı yapıyor. İnsanların parasını ve zamanını çalıyor. Çektirdiği acıları saymıyorum Cerrah ameliyat yapıyor hasta iyileşmiyor . Tekrar tekrar kesiyor hastayı. Hasta son çare o doktordan kaçarak kurtarıyor kendini. Uzun araştırmalar sonunda iyi bir cerrah buluyor çok geç değilse onun içinde tedavi oluyor.

Tarih öğretmeni tarihi anlatmıyor. Anadolu 3000 - 4000 yıllık medeniyetlerin var olduğu bir bölge aklımızda ya Hititleri , Persleri geçelim cumhuriyet tarihini bile bilmiyoruz.

Minarlar mühendisler de işini yapamıyor bence. Yeni bir proje üreten yok. Beton bloklara devam. Beton yığınlarının arasına insanları gömüyorlar. Neden tek katlı evlerde oturmuyoruz. Neden taştan , tahtadan yapmıyoruz barınaklarımızı.

Masa başında çalışan müdürler memurlar bile işini iyi yapamıyor...

İki satırlık yazıyı 3 fotokopiyle a4 kağıdına, bilgisayara yetmiyor 3 ayrı deftere kaydetmekle geçiyor zamanları. Bizim bu geri kalmışlığımız , cehaletimiz nasıl bitecek? Ülkemiz ne zaman huzur ve refah bulacak? Ne zaman susacak bombalar ve bombaların verdiği acılar? Ne zaman bilinçli bireyler olup birbirimizi duyacağız? Ne zaman kendimize ve işimize saygı duyacağız?

Yangında zehirlenen köpeğe suni solunum yaparken itfaiyecinin telaşını izledim 3-5 gün önce. Sıradan bir köpeğe duyulan sevgi ve onu hayata döndürme çabası etkiledi beni. Aklıma hemen Aladağ da yanan yavrular geldi . Parasızlığından , çaresizliğinden faydalanıp cemaat evlerine çekilip diri diri yakılan çocuklar.

Küçücük bedenleri acı içinde kömür oldu. Kocaman işini iyi yapamayan insanlar yüzünden

İnsanlar işini severek yapmalı
Bilerek
Bilmiyorsa bilen birine yollasın bu da bir erdem , büyüklük.
İşimiz; gün geçirip ay sonu maaş aldığımız bir olgu değil .
İşimiz ; kendimize ve insana verdiğimiz değer olmalı.

İşlerinizde kolaylıklar dilerim;)