İşçinin Yaşamına Bir de Buradan Bakın

Başlarken hep böyledir

Gider görüşürsün, ölçerler biçerler, tecrübelerini anlatırsın, seni baştan aşağı süzerler. El sıkışır işe başlarsın. Şu ana kadar her şey güzel dimi?

Bin parçaya bölünürsün

Çabalarsın, uğraşırsın, kendini paralarsın... Bin parça olursun ama neye yarar?

Suyunu çıkartana kadar kullanılırsın

Çünkü para veriyor sana, sonuna kadar kullanması gerek, para eşittir ölümüne çalışma.

Oysa her şey ekmek parası içindir

Bir ekmeğin peşinde koşturur durursun, hani derler ya; eşeğin kuyruğu gibi ne uzalırsın ne kısalırsın...

Emeğin karşılığı mı? O da ne?

Kazanan kazanmıştır, size düşen anca asgari ücrettir... Alır gidersin paşa paşa...

Bir umut tazminattır

Onu da alabilirsen tabi. Bin bir ala vere dala vere ile seni suçlu çıkartırlar, ya bezdirip kendisi çıksın istifa etsin derler ya da yalancı şahitlerle tutanaklar tutup atarlar.