Okuyup da Dünyayı mı Kurtaracaksın?

Merhaba arkadaşlar. İlk bencemi bu konu hakkında yazmak istedim.

Neden insanlar birbirlerine böyle şeyler söylerler? Böyle şeyler söyleyenler genelde birinden bir şey istedikleri zaman, o biri ders çalışacağı gerekçesiyle isteneni yapmazsa mesela derler bunu en çok. Yani istediğimi yapmadı diye ceza olarak kalkıp moral bozarlar. Tıpkı sırf benden ayrıldı diye arkadan ahlaksız laflar edip sonra da gidip şiddet uygulayan eski sevgili gibi. Ya da kimisi ne zaman kimin elinde kitap görse yapıştırır cevabı:

"Okuyup da dünyayı kurtaracak sanki." "Oku oku beki profesör olursun(!)" Ee, olamaz mı?

Belki olur niye olmasın kimsenin olamayacağı bir meslek mi sanki? Bunu akşam haberlerinde eylem yapan gençlere müdahale eden polisin de, kendini savunmak amacıyla psikoloji eğitimi aldığını söyleyen gence cevap olarak söylediğini gördüm. Neymiş? "Bir tek sen okumuyorsun. Dünyayı mı kurtaracaksın?"

Bu nasıl bir sığ görüş, nasıl bir cahillik? Cahillikten başka hiçbir şey değil.

Okuyan herkes dünyayı kurtarmayı amaçlamıyor, amaçlamasına da gerek yok.

Kendini kurtarmayı amaçlaması yeterli. Kimi insanların öyle üzerine gidebilecekleri çok büyük yetenekleri olmayabilir, kendilerine kalmış bir miras olmayabilir, kimi insanların kendilerine güzel bir yol çizip iyi bir meslek edinebilmek için önlerinde okuldan başka hiçbir yol olmayabilir. Dünyayı olmasa da kendi dünyasını kurtarabilir en azından... Ayrıca da sadece ve sadece kendisini başarısız ve işe yaramaz hissettiği için, sadece bir şey yaptım, sadece ve sadece okudum, tamamladığım, başardığım bir şey diyebilmek için de okuyabilir bir insan. Başkalarına değil, kendisine. Başardım diye hava atmak için değil de, kendi kendisine ben bir şeyi başardım, insanlık için ne kadar küçük olduğu umurumda değil, benim için önemli! ben başardım! büyük küçük benim bir başarım var! diyebiliyorsa eğer insan, tamamdır. Zaten amacı tüm dünyayı ve insanlığı mutlu etmek olan bir insan asla mutlu olamaz ki. Çünkü asla herkesi memnun edemezsiniz.

Asla herkesi kurtaramazsınız...

Belki sadece hayalidir. 80 yaşında açık liseyi tamamlamak için uğraşan insanlar var. O yaştan sonra elbette cerrahlık yapmayacak, yapamayacak zaten ama yine de okulunu bitirmek istiyor mesela... Neden? Kimin işine yarayacak değil mi? O yaştan sonra ne yapacak değil mi? Kimseye bir faydasının dokunmasına gerek yok ki onun okumasının. Kendisine bile. Sadece hayali bu olduğu için, sadece bundan tatmin olduğu, içinde kalmamasını istediği için, gözü açık gitmesin diye, bu dünyaya geldim o kadar bunu da yapayım bari gitmeden diye düşündüğü için de okuyabilir. 80 yaşında olsa da... Hayaller herkes için var...

Düşüncelerin bile suç olduğu bir dünyada, tam olarak özgür olduğumuz bir hayal dünyamız vardı, ona da müdahale ettiniz... Tam oldu...

Bir tek orada özgürdük, oraya bile dil uzatıyorsunuz. Orayı bile bozmaya çalışıyorsunuz. Ona bile kızıp, onu bile küçümsüyorsunuz. Oradan bile vazgeçirmeye çalışıyorsunuz. Ne bu, insanlığı kurutmayı mı amaçlıyorsunuz? Neyin peşindesiniz? Size ne yahu? Kime ne?

Belki yaşamak için tek bir amaç arıyordur. Belki tutunacak dalı budur onun da? Belki okulda karşılaşacak hayatının aşkıyla. Gelecekteki çocuklarının adamıyla... Belki kollarında öleceği adamla okulda tanışacak. Belki onun kaderini, hayatındaki en önemli şeylerini belirleyen şeyler hep okulda olacak. Kariyer fırsatları belki orada çıkacak karşısına. Belki en güzel anıları orada olacak. Bunu bilemezsin ki.

Ortalıkta boş boş dolanıp hiçbir şey yapmayıp sadece ona buna laf etmekten daha iyidir.

Ayrıca son olarak şunu da eklemek istiyorum bir işin değerli olması için illa sadece sizin yapmanıza gerek yok. Resim sanatı, herkes yapıyor diye sanat olmak çıkıp da önemsiz bir şey olmaz mesela... Bunun gibi. Hadi sağlıcakla kalın, ilimle kalın, irfanla kalın...