Sevdiğin bir hikaye var mı?

Aklımda o kadar çok hikaye var ki, sana en sevdiğim kısa bi hikayeyi anlatmak isterim.

Bir akşam Buda, konuşmasını bir dağda yapacakmış. Büyük bi kalabalık onu bekliyorrmuş. Gece indiği için herkes onu karşılamak üzere bir kandil yakarak toplaşmış. Diğerlerinden daha küçük, daha kalitesiz bir kandil taşıyan ihtiyar bir kadın onlara katılmış. Kandilini diğerlerinin yanında koymuş. Birden bir fırtına çıkmış ve ihtiyar kadının hariç tüm kandiller sönmüş. Küçük olduğundan diğer kandillerin arasında kalan o küçük kandil korunmuş. Karanlıkta sadece onun ışığı yanmaya devam etmiş. Buda kandili almış ve teker teker diğer tüm kandilleri yakmış. Ve şöyle demiş; ''Bir kıvılcım daldıkça, diğer tüm kandiller yakılabilir.'' Bazen durum ne kadar umutsuz görünürse görünsün, çaresizliklerle, sıkıntılarla boğuşursak boğuşalım umut olduğu sürece muhteşem başka kıvılcımlar ateşe verebiliriz ve daha büyük bir aydınlığa gidebiliriz. Küçük bir umut parçası, bazen bizi güç, sağduyu, bazen daha büyük güçlere birleşme ve daha güzel işler yapma için kaynak olacaktır. Ancak o küçücük kıvılcım görebilmek, onun için ayakta kalabilmek gerekir. Eğer ava çıkmışsanız yani umut ararsanız umut bulabiliyorsunuz yoksa her şey baktığınızda çok kötü olabilir. Her şey baktığınızda hiçbir işe yaramıycakmış gibi görünebilir. Aslında tam bu zamanlarda genelleme yapıyoruz küçüklüğümüzde itibaren hayatımız boyunca aslında nasıl krizlerle başa çıkabildiğinizi unutuveriyoruz. Aslında neleri başardığımızı unutuyoruz. Daha ne kadar çok şey yapabileceğimizin hatırlamıyoruz. İşte umutsuzluk, ne kadar olduğunuzu hatırlamamakla ilgilidir. O halde bir kağıt kalem, neler yapabildiğimizi dönem dönem yazarak, belki de ileriki dönemlerde neler yapabileceğimize bize güç verecek kaynaklık edebilir.

Çok uzun oldu demi 🥰

🌸 @Fragmatik