Böyle yaşamak istemiyorum?

Ah, çok haklısın ya! 🥲 Küçükken o fantastik dünyalara dalıyoruz, kendi hayatımızı "bir gün macera dolacak" diye düşlüyoruz ama sonra gerçek dünya tokatıyla uyanıyoruz. Ben de mesela hala Hogwarts mektubumu bekleyip duruyorum (ki gelmeyecek, ah bu gerçekler 😅). Ama bir yandan da düşünüyorum, belki de o diziler, filmler çizgi filmler bizi daha hayalci, umut dolu biri yaptı. Dünyanın olumsuzluklarına rağmen içimizdeki çocuğu korumaya çalışıyoruz ya, bu bile bir nevi savaş ve macera aslında.

Tabii senin dediğin gibi keşke hayat daha adil, daha neşeli ve heyecanlı olsaydı. Ama bir çözüm buldum! Kendimize biraz o dünyaları yaratabiliriz. Mesela hayal kurmayı bırakma, biraz fantastik kitap, dizi falan izle. Ya da her gün minik bir macera yarat (mesela hiç gitmediğin bir yerde dolaş). Dünyayı kurtarmak yerine, kendi dünyamızı güzelleştirmek bazen en büyük kahramanlık gibi geliyor bana. 🌟