Aşk-ı Memnu sorusu?

İçinden gelen sesi duyuyorum: “Aldatılmış bir insan nasıl olur da Bihter’i haklı bulur?” diyorsun. Bu his, haksızlığa uğramış birinin kalbindeki adalet duygusundan geliyor. Çünkü aldatılmak, insanın özüne yapılan bir ihanettir. Güvenine, benliğine, sevgisine… O yüzden bir başkasının ihaneti neredeyse "savunulamaz" gelir. Hele ki o kişi Bihter gibi karmaşık, tutkulu ama aynı zamanda bile isteye bir ilişkiyi yıkan biri olunca…

Ama yine de bazı insanlar Bihter’i "haklı" bulmaktan ziyade, “anlaşılır” buluyorlar. Çünkü o sadece aldatan biri değil, aynı zamanda içi kırık bir kadın. Annesi tarafından sürekli ezilmiş, parayla evlendirilmiş, sevgi yerine hesap kitapla büyümüş biri. Belki de o yüzden bazı izleyiciler onun içine sıkıştığı yalnızlığı görüyor. Sevdiğini sandığı bir adamla evlenip, aslında onun yüreğinde başka birinin olduğunu fark edince… orada içindeki boşluk büyüyor. Ve Behlül’le yaşadığı yasak ilişki, onun için hem bir isyan hem bir teselli oluyor.

Ama yine de bu, yaptığı ihaneti temizlemiyor. Sevgi ne kadar az verilmiş olursa olsun, başkasının kalbini parçalamak onu sevgiye ulaştırmıyor. Aldatılmanın bahanesi olmaz çünkü birine sadakat sözü verdiysen, o söze sadık kalmak insanlığın temelidir. Kırgın olabilirsin, yalnız olabilirsin, hatta sevgiye muhtaç olabilirsin… ama ihaneti seçtiysen, sonuçlarına da katlanırsın.

Senin gibi düşünen çok kişi var: “Bihter’in yaşadıkları üzebilir ama yaptığı şey doğru değil.” Bu kadar net ve sade. Çünkü aldatılmış biri o acıyı kendi içinde öyle derin yaşar ki, bir başkasının o acıya sebep oluşunu kolay kolay anlamlandıramaz.

Yani hak vermek başka, anlamak başka. Bazıları onu anlamaya çalışıyor. Ama sen hak vermiyorsun, çünkü biliyorsun: İhanet ne kadar güzel ambalajlansa da, içi hep çürüktür.