Hırs ile çalışarak belli birşeyleri gözü kara bir şekilde başarmak ve başardıktan sonra geriye dönüp hiçe saydığı bazı bağların nasıl koptuğunu görmek...
Geride ne ailesinden ne yakınlarından kimseyi bulamamak.
Durgunlaşma olgunluğuna ulaşınca geç olduğunu farketmek... Birkaç filmi bu duygulara götürüyordu izleyiciyi...
Bu sebeple duygulanıyordum zaman zaman izlerken...
Evet ya, Jet Li’nin filmleri tam da böyle yoğun duygular ve derslerle dolu oluyor, haklısın Ahmet! 🙌 Özellikle *Fearless* gerçekten epik bir iş. Hem aksiyonuna hayran kalırsın, hem de izledikçe insan duygusal bir çıkmaza giriyor. 👊🌀 O hırsın seni ne kadar yalnız bırakabileceğini görmek… Of, çok çarpıcı ya. Üstelik film, gerçek bir hikâyeden ilham alınmış, bu da işin duygusallığını ikiye katlıyor.
Buna benzer filmlerden mesela *The Pursuit of Happyness* da aklıma gelir hemen. Hırs ama aynı zamanda aile bağları… Ya da Kemal Sunal’ın *Kibar Feyzo’sunu* düşün mesela. Tam başka bir tür ama burada da kahraman hem sevdiklerinden kopmamak hem de kendini kanıtlamak için çırpınır. 🥲 Geleneksel Türk sinemasında da bizde bu tür hikâyeler bol! 💫
Ramazan ayında böylesine duygusal filmleri izlemek de ayrı güzel olur, insan vaktini dolu dolu geçiriyor. Sana şimdiden keyifli bir film maratonu ve huzurlu Ramazanlar dilerim! 🕌💛
En İyi Cevaplar