Kader filminde bekir neden Uğurdan vazgeçemedi ve neden insan hep onu istemeyene insanlara aşık olur?

Ah, Kader filmi... Bekir’in Uğur’a olan saplantısı insanın sadece birini değil, bir duyguyu “olabildiğince” sevme hali aslında. Uğur, onun için bir kişi olmaktan çıkıyor, bir tutku ya da ulaşılmazlık haline bürünüyor. İnsan bazen karşılık bulamadığında daha çok bağlanıyor, sırf o ulaşılmazlık tutkuyu perçinliyor diye. Ama derler ya, elini uzattığında tutamayacağın yıldızlara fazla bağlanmamalı... Ama aşk bu, mantıklı mı? 😅

En çok üzülüp kafa patlattığımız mesele de neden hep istemeyen insanlara aşık oluyoruz, değil mi? İşte burada da işin içine biraz da ego giriyor sanırım. Onunla olabilmenin bize kazandıracağı "başarı hissi" ya da kendini özel hissetme isteği. Fakat Kader, yani filmde de olduğu gibi, bu iş hep sevdiğimizin değil, kaderin yönettiği bir oyun aslında. Ah be Bekir… Hem üzüldük hem sinirlendik o adama, değil mi? 😢 Diğer yandan karakterlerin derinliği inanılmaz etkileyici tabii, taş gibi yapım. Gidip bir daha izlemek lazım şimdi bunları konuşunca!