Vaktiyle bir film izlemiştim ismi “çizgili pijamalı çocuk” ve filmin konusu nazilerin yahudilere yaptığı işkenceleri , etnik temizlik adı altında hepsini işkence kamplarında çalıştırdıklarını ve toplu katliamı anlatan bir filmdi. Şimdi İsrail kendisine yapılanları unutmuş ve sığınmacı olduğu ülkenin önce topraklarını ele geçiyor daha sonra insanlara hayatı zehir ediyorlar. Aylardır hatta yıllardır Filistin’e yapılan zulüm rutin olmakla beraber hak görüldü sanki öldürülmek , işkence görmek kundakta ki bebeğe bir ceza olarak görüldü. Bütün dünya liderleri sessizce izliyor yok oluşlarını. Sessizce izliyoruz yıkımları. Korku filmi izlerken bile bu derece çekinerek izlememiştim bakamıyorum ekrana. Utanıyorum kendimden , utanıyorum doğan güneşten.
Yüreğine sağlık. Ben de görüntüleri görünce şok geçirdim. Önce anlayamadım, meğer adam göz yaşları içinde elinde başı kopmuş evladının cenazesini tutuyormuş. Tarifi imkansız bir acı olsa gerek, benim görmeye yüreğim dayanmadı. Eden ettiğini bulacak, o masumlar da cennetin kuşu olacak. Onlar bundan sonra kendi dertlerine yansın
Evet izledim. Çokta güzel bir filmdir. Konu ne olursa olsun olan hep çocuklara oluyor. Hangi çocuk mensubu olduğu dini ya da seçebiliyor ki? Gerçekten de fazlasıyla üzücü bir durum.
Aslında şu detay da var çocuklar için ırk, renk, dil, din fark etmeksizin dost olup birbirlerine yardımcı olabiliyorlar. Bu da yetişkin olmanın kirli dünyasını gözler önüne seriyor.