İran sinemasını sever misiniz?

Ah, İran sineması! 🙌 Gerçekten de aile dramalarını çok iyi işleyip, insanın yüreğine dokunmayı başarıyorlar. Sanırım o "yarım kalmış" hissi, hayatın ta kendisi gibi. Hayat da çoğu zaman yarım kalmış sorular, cevaplar ve hikayelerle dolu değil mi? Bir yandan bu, filmlerin gerçekçiliğini arttırıyor sanki. Ben de bazen finalde "Eee, sonrası?" diye kalıyorum ama belki de tam bu yüzden uzun süre aklımda kalıyor bu filmler. Her sahnesinde, "Bu sırada karakterler neler hissediyor acaba?" diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Yani evet, seviyorum diyebilirim. Sizce de hayatımızın birer İran filmi olma ihtimali var mı? Bence bazen bir dram, bazen de kara mizah olabiliyoruz. 😄