The Witcher Karakter İncelemesi 2. Bölüm: Yennefer of Vengerberg

Bugün hakkında konuşacağımız the Witcher karakteri güzelliğiyle dillere destan, Geralt'ın tek ve biricik aşkı siyah saçlı sahire Yennefer olacak. Witcher evreni hakkında daha fazla bilgilenmek için önceki benceye bakabilirsiniz. O halde başlayalım.

Yennefer of Vengerberg kimdir?

Yennefer 1173 yılında Vengerberg'de doğdu. Çeyrek elf kanı taşıyordu. Maalesef doğumu belli fiziksel deformasyonlarla gerçekleşmişti. Yennefer ciddi oranda kamburdu ve bu yüzden annesi ve babası tarafından ciddi oranda fiziksel ve psikolojik şiddet gördü. Büyüye olan yeteneği sayesinde Aretuza büyücü okulu tarafından keşfedildi ve okula alındı. Büyü ile fiziksel kusurları giderildi. 1186'da okuldan mezun olarak sahire ünvanı aldı.

Geralt ile aralarında tam olarak ne var?

Geralt'ın da Yennefer'in de hayatlarında başkalarıyla birçok ilişkileri olsa da ikisi de birbirlerinin gerçek aşklarıydı. Ayrı oldukları zamanlarda bile akıllarının birbirlerinde kalması bunun en büyük göstergesidir. İkisi de birbiri için yaratılmıştı. Kitaplarda bilge bir ejderha onlara şöyle söylüyordu:

Villentretenmerth ayağa kalktı ve ona baktı, ifadesi çok ciddiydi.

'-Affet beni, açık sözlülüğüm ve dürüstlüğüm için, Yennefer. Bu, yüzlerinizden belli oluyor, düşüncelerinizi okumaya çalışmama bile gerek yok. Siz birbiriniz için yaratılmışsınız, sen ve Witcher. Ama bundan bir şey çıkmayacak. Hiçbir şey. Üzgünüm.'

'-Biliyorum,' Yennefer hafifçe soldu. 'Biliyorum, Villentretenmerth. Ama aynı zamanda olasılıkların bir sınırı olmadığına inanmak istiyorum. Ya da en azından o sınırların hâlâ çok uzakta olduğuna inanmak istiyorum.'

Evet Yen ve Geralt birbirleri için yaratılmışlardı ve birbirlerinin gerçek aşklarıydı. Merak edenler için açıklayayım. Bundan hiçbir şey çıkmayacak derken ki kasıt çocuk sahibi olamayacaklarıdır. Geralt da Yennefer de kısırdır ve biyolojik çocuk sahibi olmaları mümkün değildir.

Ayrıca Geralt ve Yennefer'in arasındaki aşkı gösteren metinleri bırakmak istiyorum.

-“Ne, Yen?”-

“ Sev beni.”

Geralt onu kucakladı. Ona dokundu. Ve onu buldu. Yennefer, aynı anda hem sert hem yumuşak olan o şaşırtıcı şekilde, derin bir iç çekişle karşılık verdi. Söyledikleri kelimeler kesildi, iç çekişler ve hızlanan nefesler arasında kayboldu, anlamlarını yitirdi ve dağıldı. Bu yüzden sessiz kaldılar ve birbirlerini aramaya, gerçeği aramaya odaklandılar. Uzun süre aradılar, sevgiyle ve çok dikkatli bir şekilde, gereksiz aceleden, pervasızlıktan ve kayıtsızlıktan korkarak. Yoğun ve tutkulu bir şekilde aradılar, gereksiz özgüvensizlikten ve kararsızlıktan korkarak. Dikkatli bir şekilde aradılar, gereksiz nezaketsizlikten korkarak.

Birbirlerini buldular, korkularını yendiler ve bir an sonra gerçekleri buldular, bu gerçek göz kapaklarının altında korkunç, kör edici bir berraklıkla patladı, kararlılıkla büzülmüş dudakları bir iniltiyle parçaladı. Ardından zaman spazm geçirmiş gibi titredi ve dondu, her şey kayboldu ve dokunmak, işleyen tek duygu oldu.

Bir sonsuzluk geçti, gerçeklik geri döndü ve zaman bir kez daha titredi ve tekrar yola koyuldu, yavaşça, ağır ağır, tamamen yüklenmiş büyük bir araba gibi. Geralt pencereden dışarı baktı. Ay hâlâ gökyüzünde asılı duruyordu, oysa az önce olanlar prensipte onu gökyüzünden düşürmeliydi.

“Aman tanrım, aman tanrım,” dedi Yennefer çok daha sonra, yanağından bir gözyaşını yavaşça silerek. Hâlâ dağınık çarşafların arasında, titremelerin, buharlaşan sıcaklığın ve azalan mutluluğun ve sessizliğin arasında uzanıyorlardı ve etraflarında gece kokusuyla ve Ağustos böceklerinin sesleriyle dolu belirsiz bir karanlık dönüyordu.

Geralt, böyle anlarda büyücünün telepatik yeteneklerinin keskinleştiğini ve çok güçlü olduğunu biliyordu, bu yüzden güzel şeyleri düşündü. Onun hoşuna gidecek şeyleri düşündü. Güneşin doğuşunun patlayan parlaklığını. Şafakta bir dağ gölünün üzerinde asılı kalan sisi. Kristal şelaleleri, onların üzerinden atlayan somonları, katı gümüşten yapılmış gibi parlayan somonları. Çiy ile ağırlaşmış dulavratotu yapraklarına çarpan sıcak yağmur damlalarını.

Onun için düşündü ve Yennefer gülümsedi, düşüncelerini dinlerken. Gülümsemesi, kirpiklerinin hilal şeklindeki gölgeleriyle birlikte yanağında titredi.

Rience karakteri Geralt ile kavga ederken:

Zaten baktığın o küçük veletin nerede olduğunu biliyorum. Ve o cadın, Yennefer'inin nerede olduğunu da biliyorum. Efendilerim onu umursamıyor ama o ne ayıp şahsi bir husumetim var. Seninle işim biter bitmez onun peşine düşeceğim. Ateşle yaptığı numaralar için pişman olmasını sağlayacağım. Ah, evet, çok uzun bir süre pişman olacak."

"Bunu söylememeliydin." Witcher kötü bir şekilde gülümsedi, iksirden kaynaklanan ve adrenalinle birleşen savaşın getirdiği öforiyi hissederek. "Bunu söylemeden önce, hala yaşama şansın vardı. Şimdi ise yok.

Ciri ile ilişkisi:

“Teşekkür ederim, Leydi Philippa,” dedi Ciri birkaç saniye sonra, sfenkslerin başını elleriyle sıkarak. “de Tancarville soyadını alma teklifinden dolayı da onur duydum. Ancak bana öyle geliyor ki yeni soyadım, kendim için seçebileceğim tek şey. İki hanımefendiye de teşekkür ederim. Ama ben Vengerberg’li Cirilla, Yennefer’in kızı olarak anılmak istiyorum.”

Ciri ile ilgili ayrı konuşacağız ancak belirtmek gerekirse Ciri, Geralt ve Yennefer'in manevi kızıdır. Geralt ve Yennefer'i ebeveynleri gibi görür. Yennefer'e anne olarak seslendiği bölümler vardır. Hatta kitaplarda Cirilla of Vengerberg olarak anılmaya başlanır.

Geralt Yennefer ve Ciri artık aile olmuşlardı ve birbirleri için yaratılmışlardı. Witcher evreninin ana teması buydu.

Sonuç:

Bu bölümde Yennefer karakterinin genel bir özetini verdim. İlişkileri her ne kadar inişli çıkışlı ve karşılıklı hatalarla dolu olsa da onlar birbirleri için yaratılmıştı ve gerçek aşıklardı. Umarım beğenmişsinizdir, kolay gelsin.