Sinirden kendimi tokatladım. Ne olur bana tavsiye verin. Allah için yaaa Gücüm kalmadı?

Artık bıktım annemin bana uyguladığı sözlü şiddetinden. Ben artık kendimden ve bu hayatin bana sunduğu berbat imkânlardan bıktım
ÇOK üzülüyorum bu yazıyı yazarken bile ağlayarak yazıyorum. Kimsem kalmadı bu hayatta.18 yaşındayım kendimi 81 yaşında hisseder bir ruha sahibim. Artik bıktım annemin bana karişmasindan, artık usandım bu hayattan ve bana sunduğu berbat imkânlardan. Ben hakkımı helal etmiyorum bana bunu yaşatanlardan. Annem corabimdan tut saç tokama kadar herseye karışıyor. Ben artık bunun bana uyguladığı psikolojik şiddetten bıktım ya. Bir insan bu kadar mı her şeye karışır. Yemin ederim çorap rengine bile karışıyor. Ben annemi çok seviyorum ama bana yaptığı baskıdan bıktım. Benim yasitimdaki herkes deli gibi eğleniyor. Ben gerçekten çok üzülüyorum artık bu hayatta olmak bana ağır geliyor. Taşıyamiyorum. Ben onları o kadar onemsiyorum ki sırf onlara zorluk olmasın diye tek kuruş para istemiyorum. Hiç bu zamana kadar onlarq laf getirecek bir şey yapmadım. Cevremdeki kiz arkadaşlarımın anneleri beni her yönden beğenip keşke benim kızım da senin gibi olsa falan diyor. Bir annem beni beğenmiyor, bir onla anlaşamiyorum. Yeter artık üstüme gelmesinler 3 gün sonra üniversite sınavım var. Bunun stresi zaten ağır. Keske erkek olarak dünyaya gelseydm, bana bu kadar baskı yapmazlardi. Onların bana uyguladiği psikolojik şiddet beni her gün bitiriyor.
Bak yemin ediyorum onlara yük olmayayim diye hiç bir şekilde çok ihtiyacım olmadığı müddetçe para istemiyorum. Anlayişsizlar zaten bir kez bile ben demeden benim elime para sıkıştırmazlar. Hiç mi şunu anlamazlar bu kiz çocuğu ihtiyacı olur söylemeye çekinir. Diş Macunu olsun, ped, iç camasır, elbise kitap vb hiç mi akıllarına gelmez anlamıyorum. Hadi hepsini geçtim. Hiç bir şey istemiyorum sadece beni anlasinlar yeter. Yine ailem olduğu için onlara zora sokmak istemiyorum. Yeterki bni anlasinlar. Belkide ben hiç bir şey haketmiyorum.