Her şeye burnunu sokan ve bir halt bilmeyen akraba?

Başta her şey çok güzeldi. Çok seviyordum onu. Bana dokunmaya bile kıyamıyordu. Harika bir evlenme teklifi etti. Ve ben o adamdan dünyalar tatlısı bir kıza sahip oldum. şu an 5 yaşında.
Fakat her geçen gün bana zarar vermeye başladı. Başlarda kızıyordu ufak bir iki kavga. Daha sonra hırpalamaya başladı beni ve canımı daha çok yakmaya. Asla sessiz kalmadım "erkektir yapar. Kocandır." Diyenlere
"Sçtırtma kocana erkeğine " dedim (evet cidden yaşadıklarımdan bir haber bir teyzeye demiştim. İyi ki demişim içimde kalmasın)
İyi bir avukat tuttum. Ve boşandık.
Kızım son aylarda neden babasını bu kadar nadir gördüğünü neden boşandığımızı sorar oldu.
Ne kızımı babasından soğutmak ne de psikolojisini alt üst etmek gibi bir amacım olmadığı için pedagoglara danıştım.
Mutlu olması için her şeyi yaptım.
Kendimi de asla ihmal etmedim. Benim canımı yakan biri yüzünden ( ne adam ne insan demek istiyorum ) ağlayacak halim yok ya. Yeniden aşık oldum. (Ne yani bir kez kötü bitti diye hep kötü olacak değil ). Kızım müstakbel eşimle cidden çok iyi anlaşıyor. Abi diye hitap ediyor. Kendi tercihi. Müstakbel eşim de kızımı kızı bildi.( Rabbim utandırmasın gibi bişi demem gerekiyor galiba )
Ve sen kalkmış bana hadi boşanıp bir hata yaptın bir daha evlenmeye ne gerek? Kızına yazık mı diyorsun sayın kim olduğunu bilmediğim akraba hanım?
Ne yapılmalı bu akrabaya? Üstelik soruyu gizli de sormayacağım.