Affetmek ya da affetmemek arasında kaldınız mı hiç?

:) Şems-i Tebrizi, ne güzel okur insanın yüreğini. Ölmeden ölmeyi ve mananın anlamını ne güzel tasvir eder. Affetmek ve affedebilecekken onu affedememek. Bu çelişki arasında kaldığım ve çıkamadığım bir çukur oluşmuştu. Ama ne kadar affetmek istesem de her adımda ölüme daha yakın olmak ve nefesini hissetmek sonsuz bir karanlığa girmek gibi benim için. Affetmesem yine karanlık, affetsem derin bir karanlık. Hayat yaşamaya değer bir mucize. Önce yaptıklarımız için kendimizi affetmeliyiz diye düşünüyorum. İyi geceler...

Affetmek Allah'a mahsus bir şeydir... Ama bir yola girmeyi göze alıyorsa insan,, asla ama asla geri dönüşü olmaması gerekir.. kısacası ihanetini veya yalanını gördüğüm insanın üzerine böcek gibi basar geçerim,, ardıma bile bakmam asla.