Herkesin gecesi kendi yarası kadar derin ve sızılı...

Geceler efkar doludur. Dertleri dermanlarıyla birle sıra sıra önünden geçer insanın. Her seferinde üzülür insan. Fakat yinede geçer bunlar. Çünkü her gecenin birde sabahı doğar yer yüzüne ..

gece insanları daha depresif kılar çünkü; yalnızlığı çağrıştırır. gündüz çevremizi saran yapay kalabalık, bizi oyalayan tüm meşguliyetlerin baskıladığı düşünceler, sessizliği fırsat bilierek kendini duyurmaya çalışır.

Gece dert mert düşünmem. Aksine açarım müziğimi mis gibi dinlerim sonrada indirdiğim filmlerden birini açar seyrederken uyurum :))

ıcımı mı gordun yahu.. aynen ole.. duvarlar uzerıme uzerıme gelıyor.. duygularım akla zıyan..

Yaralar; kabukları kopartılmadığı sürece, iyileşirler.

Mecazi olarak, kabuk kopartmayı sevmem.

sonra sabah ezanı okunur bir suçluluk korku kaplar içini insanın. son sigarada içildikten sonra yavaşça yatağa uzanılır. öğrencilik yıllarım . ah yıllarım vah yıllarım

Aynen öyle oluyo malesef. Hele bide yavaş bir müzik eşlik ediyosa geceye çıldırmamak elde değil

varsa bir acı evet hep acı dert mutluluk gece gelmez mi nereye gider

Aynen aynen hep böyle gecıyo uyumak ıstıyorum artık

kafa boş olunca gece akla onlar geliyo :d

yok be, gece candır ^^

ya ben çok mu duygusuzum ne...

Başım ağrıyor şuan bir şey düşünemiyorum.

gece aklıma bişey gelmez yatar uyurum.