Bedensel doyum mu ruhsal doyum mu?

Ruh her zaman doyar sadece aç kaldığı zamanlar hariç. Yalnızlık ruha ızdırap olur yalnızlığı kutsallaştırmayalım

İnsanları tanıdıkça, yalnızlık güzelleşiyor. Tercih meselesi.

İnsanları tanıdıkça tanımış oluruz tabi öncesinde kendi kafamızda olmayan bir şekilde pollyannaya has bir dünya yaratmamışsak bahsettiğin kadar sarsıcı bir etk bırakıpta bizi yalnızlığı seçecek kadar zihin olarak yalnız bırakmaz. İnsanoğlu evrim gereği kişi olmasına rağmen toplumsal bir hayvandır ne yaparsın bütün içgüdüler bu yönde. Buda ruhsal doyumu sağlayamayıp dibe çökmeye örnek aslında.

Düşüncelerine saygı duyuyor fakat katılmıyorum.

İnançla alakalı bu da. Ben biliyorum oysa ki

İnanmıyorum.