Hayatta hiç bir konuda istikrarlı olamamaktan yoruldum nasıl istikrarlı olunur?

Anlamadım.

Öyle bir şeye gerek yok ki. İnsanlardan nefret etmekten nefret ediyorum gerçekten nefret etmek bile bana kötü hissettiriyor en sevmediğim insanlar için bile zorda kalmadıkça nefret ediyorum demiyorum ve kendimi de buna inandırmaya çalışıyorum.. Öyle basit insanlar basit şeylerle beni mutlu edemezler ki

Kendime içimde güveniyorum hayatta yapabileceklerimin yapmak istediklerimin de farkındayım sanki böyle ikiye bölünmüş gibiyim bir yanım her şeyi yapabilir ama bir yanım ise çok yorgun ve yorgun olan kısmım ağır basıyor her defasında nedense zihnen de bedenen de yorgunum.