Bunu yazdığım için utanıyorum ama içimi dökmem lazım?

bunları söylediğim için beni yadırgamayın yazdığım için kendimi kötü hissediyorum zaten ama ben bu durumdan rahatsız olmaya başladım akıl verin bana neden böyleyim ben?
ben bazen anneme tahammül edemiyorum yaptığı şeyler bazen çok gözüme batıyor. yemek yeme şekli konuşma tarzı saçma sapan konuşması bazen alaycı konuşmaları beni çok sinir ediyor tahammül edemiyorum sinirleniyorum bağırıyorum çağırıyorum doğru düzgün söylüyorum en basit örneği bak şu yemek yemeni düzelt yarın bir gün toplum içine gireceksin insanlar seni yadırgar diyorum amaann diyip geçiyor bişe dediğimde kabul eden böyle kabul etsin diyip geçiyor çok sinir oluyorum çok annemi seviyorum ama ona karşı içimde bastıramadığım bişeler var küçükken beni çok dövdü evden kaçar gider ananeme sığınırdım sonraları biraz büyüyünce ben kuvvetlenince bıraktı dövmeyi şimdi elini kaldırsın şakayla eline müdahale edesim o eli kırasım geliyor nefret ediyorum kendimden böyle hissettiğim için ama bastıramıyorum bunları annem aynı zamanda hep sahip çıktı hep yanımda oldu okula öğlen bırakır akşam çıkışta gelir alır hocalarımla sürekli irtibat halinde olurdu okulda bana çok katkısı oldu ama nedendir bilmiyorum anneme karşı bir gıcıklığım var içimde çok gözüme batıyor yaptığı herşey bir anne kız gibi değiliz biz anneme hiç sarıldığımı öptüğümü hatırlamıyorum anne diyorum ama soğuk bir anne diyorum sanki arkadaşlarıma kuzenlerime bakıyorum sarılıp öpüyorlar şakalaşıyorlar ama ben yapamıyorum çevremdeki anne modelleri de çok düzgün geliyor gözüme benim annem neden böyle değil diyorum Rabbim onu başımdan eksik etmesin acısından ölürüm ona bişe olsa ama bu içimdekiler nedir neden böyle hissediyorum düşünüyorum anlayamıyorum şiddet gördüğüm için mi acaba nefret kin akıl verin bana beni yadırgamadan lütfen :(