Hiç ışık yok farkındayım?

Seni anlıyorum. Herkesin derdi kendine büyük. Benim de bazen böyle oluyor. Hayatı çok severken birden kopuveriyorum. Yaşadığın şey hafif bir şey değil. Ben yaşamadım ama tahmin edebiliyorum. İnsalar bazen hayatımızdan gider. Bazen bu insanlar çook sevdiğimiz insanlardır. Ya da yakınımızdır. Ama bu durumlarda ayağa kalkmamız gerekir. Her şeyi geride bırakıp kendi hayatımıza bakmamız çünkü hayat böyledir. Ki bazen her şeyi geri de bırakamayız. Bu bizi üzer ama en azından eskisinden daha dayanıklı oluruz zaman geçtikçe. Güçlü olmayı dene. Dayan daha yolun başındasın. Gerçi bunu benim söylüyor olmam oldukça garip ama olsun :)

Derdin dağlar kadar
Ne gerek var! umuda herzaman yolculuk var...

Üzülme kardeşim kaldıramayacak gibiysen bir doktor tavsiyesi almani isterim en azndan senin yuzunu guldurecek bir durum belirtisi çıkana kadar. Daha cok gencsin ne olumler ne ask acilari ne maddi zorluklar ne yuva hepsi ama hepsi basimiza gelecek sen ne kadar dirayetli olursan o kadar o büyük dağın ufalır gözünde emin ol buna