Herkesin hayatta bir tane sağlam dostu olmalı derler ya...

Dost diye tabir ettiğiniz "düşündümde başım sıkılınca arayacağım beraber saçmalayabileceğim geyik yapabieceğim" birisi hatta sadece işim düştüğünde değil bir deneyimini bir bilgisini paylaşacak birisine sahibim. Fakat aslında ona sahip olmamın sebebi kader sanırım. Çocukluktan beri beraber yetiştik. Birbirimizi çok iyi anlıyoruz. Eğer o dostsa evet benimde bir tane var.

Aslında birilerine karşı mesafe koymak benimde düşünce yapıma uygun. Mantıklı olan bu gibi gözüküyor. Eğer dostum olmasaydı büyük ihtimalle bende sizin gibi olacaktım.

Kafanıza göre birini bulmak gerçekten çok zor. Birilerini çok iyi tanımanız gerekiyor. Buda çok uzun zaman almakta tabi. Birisiyle bu denli ortak zamanı nasıl geçire bilirsiniz ki? Aynı şey hayat arkadaşı içinde geçerli.

Birilerine güvenmek çok zor (hatta bu devirde). Güven üzerine çok düşünüyorum bu aralar. Benimde sizin gibi kafam karışık bu konuda. Bazen güvenmeme konusunda aşırıya kaçtığımı düşünüyorum. Fakat bence sorun mesafe koyanda değil mesafeyi koyduranlarda. İnsana güven olmaz ya. Sonuçta cevap yok malesef içimi döktüm sadece :D

vakit geçirmekten keyif aldığım birbirimizin herşeyini bildiğimiz zor zamanımızda birbirimize yardım ettiğimiz bir iki dostum var ama olmasalarda umrumda olmaz ailemin ve sevdiğimin verdiği desteğin yerini hiçbirşey tutamaz tabi aile ilişkileri kopuksa bilemem ben ailemle süper anlaştığım için benim için ölcek dosta bile değişmem