Annem kafayı yedi galiba. Ne yapacağım ?

Biraz uzun olacak ama çok canım sıkkın, yardımınıza ihtiyacım var.

22 yaşında üniversiteye giden biriyim. Gezeyi çok sevmeme rağmen ailem izin vermiyor diye çıkamıyorum. Gece barlara gideyim derdim yok, içki bile içmem. Ama çıktığım zaman da hava kararmadan evde olmak istemiyorum. 9 ya da 10 çok çok geç saatler değil. ( evimiz de öyle çok ıssız bir yerde değil, ulaşım da kolay). Erkek arkadaşım yok takıldığım arkadaşlarımı ailem de hep tanıyor.

Bayram boyunca evdeydim, bakkala bile gitmedim. Sırf biraz da evde otur çok geziyorsun demesinler diye.( Annem bayramı da burnumdan getirdi ne yapsam memnun olmuyor). Sadece bugün çıktım. Biri liseden biri ilkokuldan olan arkadaşlarımla. Senelerdir tanıdıkları insanlar. Saat 8 bile olmadan babam aradı cabuk eve git diye azarladı. ( ben de evimize yürüme mesafesi 15 dk otobüs mesfesi 5 dk olan bir avmdeydim). Hemen çıktım gittim. Eve gelince babamı şikayet ederken annem üzerime geldi. Ben de kızdım bağırdım. Çünkü senelerdir anlatmaya çalışıyorum dinlemiyorlar bile. Hep onlar haklı. Ben de ders çalışmaya arkadaşıma indim. Kardeşime bir daha benden bir şey istemesin aldığım suyu içmesin benden para istemesin diye eve bile gelmesin demiş. Ne bursum var ne de çalışıyorum. Böyle anne mi olur ? Ben bu kadını nasıl memnun edeyim bilmiyorum? Siz bu durumda ne yaparsınız ? Dert verdiği para da değil bir şekilde çalışır kazanırım ama yaptığı her şeyi yemeği bile fazla gören kadına ne demeliyim ?

Vallahi billahi de çok sorun çıkartan bir kız değilim. Babamı zaten geçtim ama bari annem beni anlasın istiyorum. İkisi de hayattan zevk almayan tipler. Sürekli kısıtlanmaktan ufacık şeyler için yalan söylemekten bıktım.

Nolur bu duruma ergenlik sorunuymuş gibi yaklaşmayın.